İbnu’l-Kayyim, en-Nûniyye kasîdesinde (şerhi olan Tavdîhu’l-Makâsıd ile birlikte yapılmış el-Mektebü’l-İslâmî baskısı II, 446-447’da) diyor ki:

۞Allah en büyüktür, zâhirdir, üstünde hiçbir şey yoktur۞

۞Şanı yüce Allah’ın şanı en büyüktür۞

۞Allah en büyüktür, Arşı kuşatmıştır۞

۞Semâyı, arzı ve bacakları olan Kürsî’yi de۞

۞Aynı şekilde Kürsî de kuşatmıştır۞

۞Yedi kat semâyı ve arzı kat’î delil gereğince۞

۞Allah ise Arşın ve Kürsî’nin fevkindedir۞

۞İnsanın hatırından geçenler Ona gizli saklı kalmaz۞

۞Sakın Onu bir mekân içerisinde hasretmeyiniz۞

۞Gerçekten Rabbiniz her yerdedir, diyerek۞

۞Cahilliğiniz gereği O’nu Arş’ından tenzih ederken۞

۞Onu bir başka mekânda hasretmiş oldunuz۞

۞Sakın, yokluğunu ileri sürmeyiniz۞

۞O içimizde değildir, kâinatın da dışında değildir, diyerek۞

۞Allah-u Ekber! Sizin gizliliklerinizi örten perdeleriniz yırtıldı۞

۞Ve böylelikle gören gözleri olan herkes onları gördü۞

۞Allah-u Ekber! O, benzeri bulunmaktan münezzehtir۞

۞Eşi bulunmaktan ve nankörlük eden kimselerin sıfatlarını ta’til
etmesinden.۞”