Her türlü özlem kendinedir,
Her seste kendini dinler insan,
Bilinmeyen limanlara yelken açar,
Her gördüğünü kendi rengiyle boyar...
Her şehir bir büyük ruhun yansımasıdır,
Her gittiği yerde bir parçası kalır insanın,
İnsan kendi tahtına oturana kadar hep kayar,
Her basamak bir öncekinden daha yüksektedir...
Basamaklar bitince sonsuz düzlük sonsuzluğa uzar,
Her ses bir diğerinin yerine göre yer tutar boşlukta,
Dıştaki sınırların içinde kalanına varlığım der...
Kendinin çizmediği hiçbir sınır kendi değildir,
Her zaman kendi için başkalarına uzar,
Yanlış yerde arayan yanlış şey bulur,
Buğday başağından habersizdir,
Her gün kendi şafağını taşır.
(...Sartre)

“Konuşmaya fazla düşkün kimse, ne kadar bilge olursa olsun, aptaldan sayılmayı hak eder...”
Ziyarî emiri Keykâvus’un bu sözleri, tarihin büyük bölümünde dünya genelinde kabul gördü...
Dünyanın en az konuşulan ülkesi olduğu rivayet edilen Finlandiya’nın bazı bölgelerinde, köylülere özgü bu kadim suskunluğu bugün bile hissetmek mümkün. Bir Fin atasözüne göre;
“Bir kelime bin bela açmaya yeter...”
Suskunluk konusunda başı çeken Hame yöresinde iftiharla anlatılan bir hikâyede, çiftçinin biri komşusunu ziyarete gider ve tek söz etmeden uzunca bir süre oturur.
Sonunda ev sahibi ziyaretinin nedenini sorar ve çiftçi ancak o zaman, evinin yanmakta olduğunu açıklar...
Bir şey üretirsiniz, insanlar sizi kıskanırlar.
Ne kadar üretici olursanız o kadar çok düşmanınız olur. İnsanların üreticiliği arttıkça gerginlikler de artacak.
Herkesin bir numara olmak istediği vahşi bir narsizm dünyasında yaşıyoruz. (...Theodore Zeldin)

Seni pek kolaylıkla tanıyayım diye, benimle oynuyorsun sen...
Gözyaşlarını gizlemek için, kahkaha patırtılarıyla gözlerimi karartıyorsun...
Biliyorum, hünerini, sanatını biliyorum...
Bulunduğun dünyayı asla söylemezsin sen...
Seni methetmeyeyim diye,
Binbir yol benden kaçıyor, uzaklaşıyorsun...
Biliyorum, hünerini, sanatını biliyorum...
Yürüyeceğim yolu asla söylemezsin sen...
Senin isteklerin başkalarınınkinden daha çoktur...
Onun için de susuyorsun...
Aldatıcı bir kayıtsızlıkla hediyelerimden kaçınıyorsun...
Biliyorum, hünerini, sanatını biliyorum...
İstediğin şeyi asla almazsın sen...
(...R.Tagore)

Seni pek kolaylıkla tanıyayım diye, benimle oynuyorsun sen...
Gözyaşlarını gizlemek için, kahkaha patırtılarıyla gözlerimi karartıyorsun...

güzelmiş

tşkler

very well i thank u :D

Kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak,
İnzivaya karşı kalkan olarak başka birini kullanırız...
Yalnızca bir kartal gibi yaşayabilen insan başka birine sevgisini verebilir...
Yalnızca o zaman o insan bir başkasının büyümesi ve gelişmesiyle ilgilenebilir...
...
Size düşen ödev kendinizi kabullenmenizdir, benim sizi kabullenmemin yollarını aramak değil...
Kendinden hoşlanmayan pek çok insan gördüm; bunlar önce başkalarının kendileri hakkında iyi düşünmelerini sağlarlar...
Bunu başarınca da bu sefer kendileri de kendileri hakkında iyi düşünmeye başlarlar...
Ama bu sahte bir çözümdür;
Bu başkalarının otoritesinin altına girmeyi kabullenmektir...
...
Aslında kimse kimseye yardım edemez;
İnsan kendine yardım etme gücünü kendi içinde bulmalıdır...
Daha derinlere inip motivasyonlarınızın kaynağını bulun...
Hiç kimsenin bir şeyi sırf başka birisi için yapmadığını göreceksiniz...
İnsanın bütün eylemleri kendine yöneliktir, bütün hizmetleri kendine hizmettir, bütün sevgisi kendini sevmesindendir... (...İ.Yalom)

Aslında kimse kimseye yardım edemez;
İnsan kendine yardım etme gücünü kendi içinde bulmalıdır...