yazı olarak buraya getir, sanki önceden cevap vermemişiz gibi ediyorsun abla koyduğun videolar tevessül vs hakkında şeylerdi bilmiyorum bu konuya girer mi, yazılı olarak Allah=Muhammed inancının ehli sünnet ile bağdaştığına dair bir delil istiyorum sadece.

tasavvuf risalesini oku baştan
orda anlarsın
bulursam linki de atacam buraya

en baştan,

batın ilim dediğiniz şeyin denetleyicisi kim? batın ilmi diye iddia ettiğiniz şey vahiy alma iddiasıdır, eğer ki bunun mutlak manada hakikat içerdiği savunulacak ise. ki bunun dışında herkesin içine kendi düşüncelerinden veya cinlerden, veya Allahtan ilham olur fakat bunlar amel edilebilecek bir nass değildir ve bu tip bilgi getirdiğini iddia eden peygamber dışı zatlara bağlanıp bu bilgilerle amel eden kimselerin imanı tehlikededir.

bununla birlikte ilk mesajdaki tasavvuf tanımı, yani cüneyd bağdadi den rivayet edilen şu sözdeki tanımı yanlış görmüyorum ki bu zaten zahidliğin ve takvanın da tanımıdır, ayrıca tasavvuf ismini koymak gereklidir gereksizdir ayrı bir şekilde dilin incelenmesi amacıyla tartışılabilir:

Alıntı:"Örnek olarak burada bunlardan birkaçını zikredecek olursak; Cüneyd-i Bağdadi(Kuddise Sırruhu) ye göre Tasavvuf “Bütün varlıklar ile alakayı kesip, Allah-u Teala ile beraber olmaktır.’’
Onun bu tarifi, Kur’an-ı Kerim’deki şu ayetlerden e benzerlerinden alınmış gibidir:
“Onlar, ne ticaret, ne de alış verişin, kendilerini Allah’ı zikretmekten, namaz kılmaktan ve zekat vermekten alıkoymadığı insanlardır. Onlar, kalplerin ve gözlerin allak bullak olacağı bir günden korkarlar.”
(Nur Suresi:37)
“Rabbinin ismini zikret ve bütün varlığınla (herşeyi bırakıp) O’na yönel.”
(Müzzemmil Suresi:8 den)"

devamda gördüğüm Şibli'den rivayet edilmiş şu söz de ehli sünnetin takva algısına ters bir şey içermemektedir(Allahu alem):

Alıntı:“Varlıklardan istiğna etme (onlara bağlanmama) halini, sadece Hakk’ı gaye edinmek suretiyle gerçekleştirmek.”

Nefsin dünyalıklardan zaruri miktara kadar elini çekip kendini yalnızca Allaha adaması, onu her an kalbi ve diliyle anıp organlarıyla da onun emrettiği kulluk çizgisinden dışarı çıkmaması zaten aşağılanacak bir şey değildir.

ve bu tanımın da üstüne bir şey eklemeden ve bidat ehlini vs. boşverdiğimizde şu söze yanlıştır demek de adaletsizlik olur:

Alıntı:Şu halde Tasavvufu, “Kulun, Cenab-ı Hakk’ın (Celle Celalühü) rızasını tek gaye edinerek hayatını Kur’an ve Sünnet’in talimatı (öğretileri) doğrultusunda yönlendirmesi” olarak tarif etmek mümkündür.

buraya kadar tam manasıyla bir eleştiri niteliğinde olmadı şu yazdıklarım, islama ters düşenlerle karşılaşırsam bunları buraya alıntılayıp doğrusunu da ekleyeceğim inşaAllah.
(devam edeceğiz inşaAllah)

yazıyı iyi anlayın beni yormayın haa

kim demişti sahih değil diyen

ve şimdi;

Alıntı:Nitekim:

Cerir İbn-i Abdillah (Radıyallahu Anh) dan rıvayete göre, Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):

“Bir kimse, islamda güzel bir sünnet ortaya koyar (çığır açar) da, kendisinden sonra onunla amel edilirse, o kimseye o sünnetle amel edenlerin ecri kadar sevap yazılır, amel edenlerin ecirlerinden de bir şey eksilmez.
Ve her kim, islam’da kötü bir çığır açar da kendinden sonra onunla amel olunursa, bununla amel edenlerin günahı kadar o kimseye günah yazılır, amel edenlerin günahlarından da bir şey eksilmez.” buyurmuştur. (Müslim, İlim:6, No:1017, 4/2059, Zekat:20, No: 1017, 2/704, Tirmizi, İlim:15, No:2675, 5/43 İbn-i Mace, Mukaddime: 14, No:203, 1/74)

bu hadis getirilerek dinin tekke niteliği taşıyan bir ortam ve şartlarda daha rahat yaşanacağına dair şeyler anlatılmış. sofilerin kendilerine dair koyduğu kurallar söylenmiş ve bu kurallara, sisteme uyanın da bidat işlemediği(!) iddia edilmiş.

öncelikle bidatin ıstılahta nasıl kullanıldığını görmeliyiz. din adına Kuran ve Sünnetten öğrendiğimiz şeylere eklenecek olan şey ne olursa olsun bidat olur. mesela "farz namazı 4 rekat yerine 10 rekat kılayım hem daha fazla olunca nefsimi tezkiye etmekte(!) faydalı olur" denemez, neden denemez? ÇÜNKÜ BİDATTİR. bu ibadeti Rasulullah Sallallahu aleyhi ve Sellem en doğru ve tamamlanmış şekli ile zaten öğretmiştir, bizim yapacağımız şey velev ki iyi niyet taşısın, velev ki dünyevi manada getirileri olsun bidattir ve vebali vardır. şimdi aynı şeyi günlük yaşantımıza uyarlayalım, Allahın ve Rasulünün bizlere haram etmediği kültürel yaşantımız elbette mübahtır, ki bu adetler de zaten din veya ibadet adına değil gelenek olduğundan sürdürülmektedir. fakat yaşadığımız toplumun cahiliyyeden kalma dini ritüelleri, Allaha itaati bozacak adetleri vs. her biri terkedilmesi farz olan şeylerdir. bu bağlamda takvayı arttıracağı iddia edilen şeyleri hıristiyan, yahudi, budist vs batıl dinlerde görüp İslamı en doğru haliyle yaşamış Salih Selefte göremiyor isek bu yaptığmızın hiçbir hasenatı yoktur bilakis dine sokulabilecek en kötü fitnelerden biridir.

risaledeki yazıda
“(Ey ümmetler!) Her birinize bir şeriat ve minhac tayin ettik.” (Maide Suresi:48 den)"
ayetinin tefsirinde şeriat ve minhacın tarikate de işaret ettiği iddia edilmiş. bu ayetin tefsirinde ehli sünnet alimleri tarikat vb. anlamları değil Muhammed(sallallahu aleyhi ve sellem) den önce gönderilen peygamberlere emredilen pek çok şeriati anlamışlardır.

Alıntı:Ömer İbnu’l- Hattab (r.a), Ka’b (r.a)’a:
Ey Ka’b! Bizi uyar ve korkut, dedi. Kab şöyle dedi:

-Vallahi Allah’ın kendilerini yarattığı günden beri ayakta duran melekler vardır, daha bellerini eğmemişlerdir. Onların bir kısmı rukudadır, bellerini doğrultmamışlardır. Bir kısmı da secdedir, başlarını kaldırmamışlardır. Nihayet sura son defa üflenir. Hep beraber şöyle derler; “Seni tesbih ederiz. Sana hamd ederiz. Sana layık olduğun şekliyle ibadet edemedik.”
Vallahi bir adamın o gün yetmiş peygamberin ameline denk ameli olsa, o günün
şiddetinden dolayı amelini az görürdü. Vallahi, cehennem ehlinin vücutlarından çıkan irinle dolu bir kova, güneşin doğduğu tarafa sarkıtılsa, batıdaki bir kavmin kafataslarının kemikleri onun pis kokusundan çatlardı!.. Vallahi cehennem sesli olarak bir nefes alıp verse, ne Allah’a yakın olan melekler ne de diğerleri kalır, hepsi diz üstü çöküp kendi dertlerine düşerek; “Nefsim, nefsim” derlerdi. Hatta İbrahim (a.s), oğlu İshak’ı unutup; “Rabbim! Ben senin dostun İbrahim’im” derdi.

Ka’b (r.a)’ın bu sözleri orada bulunanları ağlattı. Yüksek sesle hıçkırmaya başladılar. Bunu gören Ömer:

- Ey Ka’b! Bizi müjdele, dedi. Ka’b anlatmaya şöyle devam etti:

- Müjdeler olsun! Allah’ın 314 şeriatı vardır. Onlardan birisiyle gelen herhangi
bir kimseyi, kendisine ortak koşmaması şartıyla mutlaka cennete girdirecektir. Ona rahmet edecektir. Vallahi eğer siz Allah’ın rahmetinin tamamını bilseydiniz, salih amel işlemekte gevşek davranırdınız. Vallahi cennet kadınlarından biri kapkaranlık bir gecede dünya semasından görünseydi, elbette onun sebebiyle yeryüzü dolunay halindeki ayın aydınlatmasından daha çok aydınlanırdı. Ve yeryüzünde yaşayanların hepsi onun yaydığı güzel kokuyu duyarlardı. Vallahi cennet ehlinin elbiselerinden bir elbise, dünyada açılsa, elbette ona bakan bayılır ve gözleri dayanamazdı.”


Kitabu’z-Zühd ve’r-Rekaik/Abdullah ibni Mübarek 225.

ki şu hadis de bunu destekler:

Alıntı:Rasulullah (aleyhissalatu vesselam) buyruyor ki:"Biz peygamberler topluluğunun dini birdir. Baba bir kardeşler gibiyiz." (Buhari, Enbiya, Müslim, Fezail)