Onu nerde ne zaman tanıdığım hatırımda değil.sanki hep içimdeymişçesine bu duygu var benliğimde.sanki kalbimin bi yerlerinde saklanmışta dışarı çıkmak için bir adım atma çabasındaymış gibi.siz hiç başka bi kalbin sıcaklığını hissettiniz mi? yüreğinizde.çoğu zaman onunla uyanıp onunla yaşadınız mı?aşk mıydı? acaba bana böyle hissettirip kafa karıştıran his......
Anlamsızca bana neler yaptığını seyrediyorum..bazen benliğimi unutturup elinde şeker yalanayan küçük masum çocuktan farklı kılmıyor...ama bazende oldukça olgunn..çelişkili kişilikler...uç noktalar...
aşk dengesizlikti belkide.ordan oraya savruluş.ama onun aşkı bambaşkaydı.bana hissettirdiği bambaşka.tarif edilebilirmiydiki?yaşamayan anlayabilirmiydi ben bile hala anlamamışken..???
Belkide alışkanlığın verdiği bir histi bu belkide sevgidende öte.ne olduğunu bilmiyorum ama her neyse beni mutlu etmeyi başarıyor fazlasıyla.kendimi yalnız hissettiğimde ilk aklıma gelen insan.....yada hiç aklımdan çıkmayan insan....o kadar masum duygularla bağlıydımki ona fırtınada ordan oraya savrulan bir kum tanesi kadar masum.ona bişey olsa onsuz yaşabilirmiydm acaba????...ondan ayrı olduğum zamanlarda özlemi kurutuyor sanıyordum içimi..ama şimdiyse öylesine bendeki onu özlemeyi özlüyorum...
Aslında pek anlaştığımız söylenemez.1 gün iyiyse 1 gün kötü.belkide buydu bizi BİZ yapan.hırçın çıkışlar.... sesiz inişler.....
Bunu yazarken bile kalbim çarparken varlığının verdiği hissi damarlarımda hissediyorum.kalp atışlarım ruhumun sessizliğinde kaybolmuş.küçük bir kız çocuğu kadar savunmasız...bana adını koyamadığım şeyi hissettiren sen..
Hani neslihan diyoya ''hiç sevmedim kimseyi senin kadar yüreğim yanmadı hiç bu kadar'' işte bnde kısaca bunu diyrum daaa: ))))
BEYZA ÇELİK .......
[color=#0000CD]
