Demek muhabbete sebep olan şeyler hüsün(güzellik), ihsan ( ikram, lutuf) ve kemal (kusursuzluk ve mükemmellik)dır. Mesela genelde çok güzel birşey görülünce ' subhanallah ne kadar güzel ' denilir ve o güzele karşı kalpte bir muhabbet oluşur. Evet, gerçekten gördüğümüz şey çok güzeldir. Ancak şunu unutuyoruz. Şu gördüğüm şey bu kadar güzelse kim bilir bunu Yaratan ne kadar güzeldir? sorusunu kendimize sormamız. Güzeli yaratan güzelden daha güzeldir.
Mecnunla ilgili bir hikaye anlatılır. Mecnuni Leylasının aşkıyla çöllerde gezerken Leyla karşısına çıkar.Der ki;
- Mecnun ben geldim.
Mecnundan hiç ses çıkmaz ve garip garip Leylaya bakar.
leyla tekrar mecnuna seslenir;
-Mecnun bak ben geldim.
Leylanın ağzından çıkacak bir harfe kurban olacak Mecnunda yine ses yok.
leyla yine mecnuna seslenir:
- Mecnun bak ben geldim.
Bu kez mecnun Leylaya gönüp bakar ve şöyle der:
- Sen Leyla isen benim Leylam nerede?
işte leylaya aşık olan mecnun, aşkın asıl kaynağını bulunca leylayı gözleri görmez olmuş ve içinden hep şunu tekrar ede durmuş:
- Leyla bu kadar güzelse kim bilir Leylayı yaratan Mevlam ne kadar güzeldir.
Demek muhabbete sebep olan tüm şeylerin, kaynağına bakmak lazım. Ya baki entel Baki demek:Gölgeleri bırakıp asla bakmak gerek. Gölgede kalan hakikat ışığını göremez...
inş devam eder
