tuhaf algılama bir biçimin var. sayfalarca cevap verilse de hala maruf bir kuş türü gibi cevap verilmedi demen hayli ilginç. ibn abbasdan aktardığın rivayetin sahih olup olmamasından ziyade merfu olup olmamasını belirtmeme rağmen anlamamak da diretiyorsun. sanırım hadis usülü konularında bir şey bilmiyorsun. hadisin isnadının sahih olduğunu kabul etsem bile bunun peygambere dayanması gerekir. daha da açayım mı bir hadisin isnadının sahabeye sahih zincirlerle ulaşması o hadisle amel edilmesi için yeterli değildir. bu hadisin merfu olması gerekir. cahil cahil aynı şeyleri yazıp durma. mistik müşrik itikatlarını insanlara lanse etmeye çalışma! o kadar ayet ve hadis varken manasının delaleti şüpheli bir hadisin peşinden gitmen sapkınlıktır.
şu kısmı da sürekli görmezden geliyorsun ''Hadis’in en kuvvetli senedlerinde de (zayıf bile olsa) kasd edilenin Melek’ler olduğu geçmektedir.
Hadis’te Peygamberimiz s.a.v. orada bulunan Melek’lerden yardım isteyin diyor. Bunda da bir sorun yoktur zaten. Sen yanında bulunan bir kişiden: Bana yardım et, diyerek yardım istersen, her hangi bir günah işlemiş olmazsın.
Ama bizim Şirk dediğimiz ise, orada bulunmayanlara dua edip onlardan yardım istemen. İşte şirk olanda budur.

Malesef yazık ,yine olmadı.Yapamıyorsun kardeşim.Arapça ve Hadis Usulu konusunda bilgin 0.

O rivayetin Ravilerinin hepsi de -hadis otoriteleri tarafından- güvenilir kabul edilmiştir.

Zayıf yolla gelen rivayetlere gelince :

Evvela, hiç kimse bu hadislerin mevzu olduğunu söylememiştir.Bu konuda gelen daha başka rivayetler de vardır. Biraz zayıf da olsalar, toplamından sağlam bir haber görüntüsünü algılamak mümkündür. Tevessülü tamamen haram sayanlar, Haricîler ve onları taklit eden zihniyetlerdir.

bu inadın da kasıtlı mısın yoksa gerçekten problemin mi var? hala daha ravileri güvenilir diyorsun. bak tekrar yazıyorum bir hadisin ravilerinin güvenilir olması o hadisle amel etmek için yeterli değildir aynı zaman da merfu olmalıdır. sen hala ravileri güvenilir diyorsun. zaten hadisi kabul etsen bile bu hadis orada bulunan kişilerden yardım dilendiğini söylüyor. zaten haber formunda gelmiş. bu da bunu teyit ediyor. bizim şirk dediğimiz husus senin yanında olmayan kişilerden yardım dilemendir.
konuyu tevessüle kaydırma ben tevessüle şirk demedim!

Tevessüle de şirk desen şaşırmam ki sizin gibi çok zihniyet gördüm.

Amel etme konusunda İmam Nevevi şöyle diyor:


فقاله؛ فحبسَها الله

İmam Nevevî diyor ki :İlimde büyük hisse sahibi olan bazı şeyhlerimiz, içlerinden birinin katırı kaçtığında bu hadis-i şerifle amel ederek, ALLAH’ın (Celle celalühü) kullarından yardım istediklerini ve o anda Allah(c.c)'nün o hayvanları durdurduğunu/buldurduğunu bize nakletmişlerdir.



وكنت أنا مرة مع جماعة فانفلتت منها بهيمة وعجزوا عنها فقلته فوقفت في الحال بغير سبب سوى هذا الكلام. فمن يستطيع أن يشكك في عقيدة الإمام النووي أم يتجرأ أحد ليقول إن هذا شرك والإمام النووي الحجة الحافظ المحدث الثقة عند كل الأمة الإسلامية


Bir kere benim de aralarında bulunduğum bir cemaatte, hayvan kaçmağa başladı, insanlar onu tutmaktan âciz kalınca ben bu isti’âne’yi (yardım isteme lafzını) söyledim. Benim bu sözümden başka görünen hiçbir sebep ortada yokken hayvan o anda durdu.

Müellif burada şöyle diyor : Kim İmam Nevevînin akidesine dil uzatabilir ve onu şirkle itham edebilir.Kaldı ki kendisi hafız,muhaddis,güvenilirdir.Bütün islam ümmeti bunu böyle görmüştür.

(İbni Allan, el-Fütuhatü'r-Rabbaniyye, 5/150-151)

ikinizde aynı şeyi söyleyip farklı algılıyorsunuz...

“Adem (Aleyhisselam) hataya düştüğü zaman ‘Ya Rabbi! Muhammed hakkı için beni affetmeni senden diliyorum’ dedi.
Allahu Teala da: “Ey Adem! Muhammed’i henüz yaratmadığım halde sen onu nasıl bildin?” diye sordu.
Adem (Aleyhisselam) da: ‘Ya Rabbi! Beni yarattığımda başımı kaldırdım ki, Arş’ın sütunlarında: “La ilahe ilallah, MuhammedürRasulüllah” yazılı olduğunu gördüm. Senin ismine bitiştirdiğin kimsenin, muhakkak ki Senin en çok sevdiğin bir kimse olduğunu anladım’ dedi.
Allahu Teala’da: “Ey Adem! Doğru söyledin. O hakikaten yarattıklarım içinde en çok sevdiğimdir. Madem ki O’nun hakkı için benden affını istedin ben de seni affettim. Zaten o olmasaydı seni yaratmazdım.” buyurdu. (Hakim el-Müstedrek, no:4228, 2/672; Beyhaki, Delailü’n-Nübüvve 5/489)

İbni Mace’nin sahih senetle Ebu Said el-Hudri (Radıyallahu anh)den rivayet ettiğine göre, Resulüllah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
“Her kim namaza gitmek üzere evinden çıkarken: ‘Ey Allah! Sana yalvaranlar hakkı için Sana yalvarıyorum, Sana yürümem hakkı için senden istiyorum. Ben ne bir kötülük, ne bir hakkı inkar edip insanları küçümsemek, ne bir riyakarlık, ne de bir şöhret maksadıyla dışarı çıkmış değilim.
Yalnız senin gazabından korunmak ve rızana kavuşmak maksadıyla çıktım. Senden, beni ateşten korumanı ve günahlarımı affetmeni istiyorum. Çünkü senden başka günahları affedici yoktur’ derse Allah bu duayı okuyana cemaliyle yönelir ve O’nun için yetmiş bin melek istiğfar eder.” (İbn-i Mace, Mesacid: 14, no: 778, 1/256)

“Eğer gerçekten onlar (günahlar işleyerek) nefislerine zulmettikleri zaman (senin huzurunda tevbe etmek üzere sağlığında veya vefatından sonra) sana gelseler ve Allah’tan (af ve) mağfiret dileseler, o Rasul de kendileri için bağışlanma talebinde bulunsa, elbette Allah’ı (tevbelerini çokça kabul eden bir) Tevvab ve (lütfuyla kendilerine çok acıyan bir) Rahim olarak bulurlar.” (Nisa Suresi 64’den)