Efendimizin a.s terbiye ettiği musahab b.umeyrin hayatından bir kesit;

Bir gün Mus'ab bir bahçede, etrafında bulunan Müslümanlara dini anlatıyor, sohbet ediyordu. Bu sırada Evs kabilesinin reislerinden olan Üseyd, elinde mızrağı ile hiddetli bir şekilde gelip, şöyle konuşmaya başladı:
“Siz bize niçin geldiniz, insanları aldatıyorsunuz? Hayatınızdan olmak istemiyorsanız buradan derhal ayrılın!” dedi.
Onun bu taşkın halini gören Mus'ab bin Umeyr;
“Hele biraz otur! Sözümüzü dinle. Maksadımızı anla, beğenirsen kabul edersin. Yoksa engel olursun” diyerek gayet yumuşak ve nazik bir şekilde karşılık verdi.
Üseyd sakinleşip;
“Doğru söyledin” dedi ve mızrağını yere saplayarak oturdu.
Mus'ab bin Umeyr ona İslamiyet'i anlattı ve Kur'an-ı Kerim okudu. Kur'an-ı Kerimin eşsiz belagati ve tatlı üslubunu işiten Üseyd kendini tutamayıp;
“Bu ne kadar güzel, ne kadar iyi bir sözdür. Bu dine girmek için ne yapmalı?” diye sordu.
Güzel yüzlü, tatlı dilli öğretmen cevap verdi:
“Lâ ilâhe illallah Muhammedün resûlullah demek kafidir”

Mus'ab Bin Umeyr... Haddim değil kesinlikle :/ ancak bu mübareği görebilmeyi çok istiyorum

'kişi sevdiğiyle beraberdir/haşr olur' hadis-i şerifi kaidesince inş herkes sevdiğini görecek

İnşallah

her gün başka bir elbise giyen, bir giydiğini bir daha giymeyen,mekke sokaklarının en çok görmek istediği Musab, şehid olduğunda üzerini örtecek bir örtüsü bile yoktu...Efendimiz yanına geldiğinde Musab, eski bir hırkanın içinde saçları dağılmış, vücudu ise kılıç ve mızrak darbeleriyle parçalanmış bir durumda yatıyordu. Hz. Peygamber üzüntülü bir halde şunları söyledi: "Seni Mekke'de gördüğümde, senden daha güzel giyinen, senden daha yakışıklı kimse yoktu. Şimdi ise, kefen olarak sarılmış hırkadan basın dışarıda kalıyor...

bizler acaba elimizin tersi ile herşeyi itebilir miydik?