"...Neden din denilince akla hak, hukuk, adalet, işgaller, zulümler, tecavüzler, yoksulluk, yolsuzluk, sokak çocukları, özürlüler, açlar, susuzlar, giderek artan boşanmalar, dağılan aileler, işsizler, zam, zulüm, işkence, plansız şehirleşme, trafik, gecekondu, sanat, edebiyat, şiir, felsefe, müzik, sinema, tarih, tabiat, uygarlık vs. gelmiyor?"

neden gelimiyor ?

din algımız tahrif olduğundan diye düşünüyorum. bu din bizi yalnızca ahirette bir mutlu hayat yaşayıp dünyada sefalet çektirme niyetiyle değil aksine dünyadaki insanlığı da felaha ulaştırma niyeti ile gelmişti. insanın hayatının her alanını düzenlemesi ve buna fıtrî çözümler getirmesi gereken din(ki aslen böyledir) halk kitleleri ve birçok alim(!) tarafından yalnız "taharet,necaset,abdest,oruç,zekat,hacc,tesettür" fıkhına sıkıştırılmış. bu saydıklarım gereksizdir diye söylemiyorum fakat dini bunlara sınırlamak sadece ve sadece ahmaklıktır ve küfürdür.

geçmişte dini öcü gibi gösteren tv ler gazeteler sahte hocalar ve din ile devlet işlerini birbirinden ayıranlar yüzünden.

bu soruda din deyince akla gelmeyenler diye anılan her şey bireysel ve toplumsal bazda insan hayatının parçasıdır. oysa bugün o sevdiğimiz/sevdiğiniz hocaları izleyin, hangisi acaba kendi donuk fıkıh gündeminden(namaz, abdest, tesettür, gusül, vesvese vs vs) dışarı bakabiliyor? bu zihniyet mekandan münezzeh Allahı camilere tekkelere dergahlara kapatma zihniyetidir, unutmayalım ki müşrikler de Allahı göklere hapsetmiştir, onun en büyük Yaratıcı olduğuna yoktan var eden olduğuna iman etmiş ama kendi sosyal hayatlarına karışmasına hep karşı çıkmışlardı. o mekke halkını şirke düşüren önemli etkenlerden biri buydu, kendimizi sorgularsak şimdi biz nerede kalıyoruz?

İslam dini sadece ''namaz, abdest, zekat vb.'' maruf ibadetlerden ibaret olsaydı; Kuranı Kerim'in 600 küsür sayfa olmasına gerek kalmazdı. Tüm bunlar yirmi otuz sayfa da muhtasar şekil de açıklanabilirdi; fakat İslam, hayatı bütünüyle kuşatıcı olduğu için ibadeti hayatın kendisi ve hayatı kulluğun gayesi gördüğü için her şeyi açıklamıştır.

“… Biz Kitab’ı sana, her şeyin açıklayıcısı, Müslümanlara da bir hidayet, bir rahmet ve bir müjde olarak indirdik.” (16-Nahl 89)

Din kelimesi öylesine deforme olmuş ki Mekke müşriklerinin doğru ''Din'' algısından kırıntı dahi kalmamış bizlerde.

De ki, Ey kafirler.
Ben sizin taptıklarınıza tapmam.
Benim taptığıma da siz tapacak değilsiniz.
Ben de sizin taptıklarınıza tapacak değilim.
Siz de benim taptığıma tapacak değilsiniz.
Sizin dininiz size, benim dinim bana. (109- Kâfirun 1..6)

Onların maruf bir dini olmadığı hal de Kuranı Kerim maruf yaşam tarzlarını bir din olarak deklare etmektedir.

din harâb, îman türâb olmuş