el-Vedud olan Allahın adıyla

"İnsanlar içinde, Allah'tan başkasını 'eş ve ortak' tutanlar vardır ki, onlar (bunları), Allah'ı sever gibi severler. İman edenlerin ise Allah'a olan sevgileri daha güçlüdür. O zulmedenler, azaba uğrayacakları zaman, muhakkak bütün kuvvetin tümüyle Allah'ın olduğunu ve Allah'ın vereceği azabın gerçekten şiddetli olduğunu bir bilselerdi. "(Bakara-165)


"İsa aleyhisselâm'a Allahü Teâlâ şöyle buyurdu: "Bir kulun kalbine nazar kılsam, onda ne dünya, ne âhiret kaygısını görmesem, kendi muhabbetimi onun kalbine yerleştiririm. Ve o muhabbetin koruyucusu ben olurum."

Anlatıldığına göre münafık ve cimri bir adam varmış, karısına hiç kimseye sadaka vermeyeceğine dair yemin verdirmiş, aksi halde boşayacağını söylemiş.
Günün birinde kapıya bir dilenci gelmiş ve “Ey hane halkı! Allah hakkı için bana bir şey verir misiniz?” diye seslenmiş, kadın da dilenciye üç çörek vermiş. Dilenci yolda münafıkla karşılaşmış.Adam “bu çörekleri sana kim verdi” diye sormuş. Dilenci de “işte şu evin hanımı” diye cevap vermiş. Dilencinin tarif ettiği ev kendi eviymiş.
Münafık koca öfke ile eve girmiş ve karısına sen “hiç kimseye bir şey vermeyesin diye yemin etmedin mi? diye bağırmış. Kadın “Allah için verdim” diye cevap vermiş.
Adam kalkmış, tandırı yakmış ve tam kızınca karısına “Kalk, kendini Allah için şu tandıra at bakalım” diye emretmiş. Kadın kalmış ziynetlerini almış. Münafık “ziynetleri bırak” diye bağırmış. Kadın “seven sevgilisi için süslenir. Ben sevgilimi ziyaret etmeye gidiyorum” diyerek yeni elbisesini giymiş olarak kendini kızgın tandıra atmış, adam da kapağı kapatarak oradan uzaklaşmış.
Aradan üç günün geçmesi üzerine münafık, tandırın başına gelmiş. Kapağını kaldırınca kadının Allah’ın izni ile yanmadan içerde sapa sağlam durduğunu görerek şaşkına dönmüş. O sırada gizliden kulağına şöyle bir ses gelmiş:
-“Ateşin sevdiklerimizi yakmadığını bilmiyor muydun?”

Rivayete göre İsa -aleyhisselam-, teninde alacalar bulunan ve iki şakağı da çökmüş bir adama rastladı.O şahıs, üzerindeki hastalıklara aldanmayarak:

"-Ya Rabbi! Sana sonsuz hamd ü senalar olsun ki, mahlukatın pek çoğunu müptela kıldığın derten beni halas eyledin!.." diyordu.

İsa-aleyhisselam-, muhatabının fikriyatının idrak ve kemalini yoklamak maksadıyla ona:

"-Ey kişi! Allah'ın senden giderdiği hangi dert var ki"!." dedi.
Hasta şöyle cevap verdi:

"-Ey Ruhullah! En feci hastalık ve bela, kalbin Hak'tan gafil ve mahrum olmasıdır.Şükürler olsun ki Allah Teala, beni bundan muhafaza buyurmuştur.Zira ben Cenab-ı Hakk'ın kalbime verdiği aşk-ı ilahi ve marifetullah lezzetinin neşesi içindeyim.Onun dışındaki dünya nimetlerini görmüyor ve hissetmiyorum bile."

Allahın kullarını yada nefsin arzularını Allahtan çok seviyorsan ve Allahın önüne geçiriyorsan bu onlara kulluk olur.ve onlara kulluk yapmış olursunuz bakara 165. Ayet bu gerçeği ne güzel dile getirmiş.

Nakledildiğine göre Firavun’un karısı asiye kocasından gizli olarak iman etmiş, imanını saklıyormuş. Fakat Firavun sonunda durumu öğrenince, ona işkence edilmesini emretmiş. Çeşit çeşit işkencelerden geçirildikten sonra Firavun ona” imanından dön” diye teklif etmiş, fakat Asiye dönmemiş.
Bunun üzerine Firavun bir tomar kazık getirtmiş, bunlarla Asiye’nin vücudunun çeşitli yerlerine vurmuşlar. Sonra Firavun karısına bir daha “dininden dön” diye teklif etmiş. Asiye ona şöyle cevap vermiŞ:''senin zorbalığın ancak benim nefsime hükmedebilir, Kalbim ise Allah’ın himayesindedir.Beni kıymık kıymık doğrasan bile sadece Allah’a karşı duyduğum sevginin artmasına sebeb olabilirsin.”

Zamanın birinde bir çoban varmış. Bu çoban padişahın kızına aşık olmuş. Onunla evlenebilmek için herşeyi göze almış ve başlamış bu işin çaresini aramaya. Garip çobanın ilk aklına gelen o zamanın alimini bulup ondan yardım istemek. Alimi bulmuş ve demiş ki:

- Ben padişahın kızına aşık oldum. Ne yapıp ne edip onla evlenmem lazım bana yol göster ocağına düştüm.
- Bu iş çok zor evladım. Sen garip bir çoban o padişah kızı.
- Olmaz mutlaka almam lazım ben onu bana nasihat et.
- Çok mu seviyorsun sen bu kızı?
- Evet çok
- Ne dersem yapacak mısın?
- Yaparım söz.
- Dinle beni o zaman şu andan itibaren şehrin girişine gidiyorsun kapısına oturup hiç kalkmadan uyumadan orada bekleyeceksin. Sana kim soru sorarsa tek cevabın ALLAH olacak.
Öğüdünü alan çoban hemen şehrin kapısına oturmuş bir tüccar gelmiş:
Selamün Aleyküm demiş.
- ALLAH
- Bu şehirde alabileceğim neler var?
- ALLAH
- Sen deli misin?
- ALLAH
Cevap alamayan tüccar gitmiş. Sonra gelen giden ne sormuşsa tek cevabı ALLAH olmuş. Çobanın ünü yayılmış şehre onu çok muhterem bir alim zat olarak tanımışlar. Bu söylenti padişahın kulağına gitmiş. Padişah da toparlanıp hemen ziyaretine gitmiş:

- Hocam buralarda yazık size
- ALLAH
- Sizi sarayımda görmek bana şeref verir
- ALLAH
- Hatta size akraba olmak isterim bir kızım var sizde uygun görürseniz izdivacınız bize şereftir.
- ALLAH ALLAH demiş. İstemem demiş.

Alim zat çobana sormuş.
- Evladım istediğin oldu işte neden istemiyorsun.
Çoban cevap vermiş:
Yalan yere, dünya için çıktım buraya dedim ALLAH. Her istediğim oldu. Ben şimdi onu bırakıp nasıl başkasını severim.

Bişr diyor ki:”Gençliğimde Abadan’a gitmiştim. Cüzzamlı deli ve kör bir adam ile karşılardım.Sara’sı tutmuş, karıncalar vücuduna üşüşmüş etini yiyorlardı. Başımı kaldırıp kucağıma aldım, ayıldığı vakit “Benimle Rabbim arasına giren bu adam kimdir? Rabbim beni parça parça yapsa, benim O’na ancak sevgim artar.” Dedi.”

Aşıkların neşesi de odur, gamı da, hizmetlerine karşılık aldıkları ücret de! Aşık, sevgiliden başkasını seyre dalarsa bu, aşk değildir, aslı yok bir sevdadır. Aşk, o yalımdır ki parladı mı sevgiliden başka ne varsa hepsini yakar. "Lâ kılıcı", Allah'tan başka ne varsa hepsini keser, silip süpürür. Bir bak hele "Lâ"dan sonra ne kalır? "İlla Allah; kalır, hepsi gider. Neşelen, sevin, ey ikiliği yakıp yandıran şiddetli aşk!"
Mevlana

"Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Hz. Dâvud (aleyhisselâm)'un duaları arasında şu da vardır: "Allahım! Senden sevgini ve seni sevenlerin sevgisini ve senin sevgine beni ulaştıracak ameli taleb ediyorum. Allah'ım! Senin sevgini nefsimden, âilemden, malımdan, soğuk sudan daha sevgili kıl."

Hz. İmam Zeyn-ül Abidin (a.s) bir duasında söyle diyor: "Ey Efendim! senin izzetine yemin ederim ki, beni kovsan da senin kapından ayrılmam ve sana yalvarmaktan vazgeçmem; ben senin cömert ve kerem sahibi olduğunu biliyorum."