Yoksa onların çoğunun, işittiğini veya (böylece) akıl ettiğini mi sanıyorsun? Onlar sadece hayvanlar gibidir. Hayır, onlar sebîlden (yoldan) daha çok sapanlardır.(Furkan-44)

bu ayette seni rahatsız eden ne var

Burada Peygamber Efendimiz (S.A.V)'e tâbî olanların dışındaki herkesten bahsedilmektedir. Kitap sahiplerinin içinde Peygamber Efendimiz (S.A.V) ve sahâbenin yaşadığı hayatı yaşayan küçük bir azınlık vardır. Hristiyanların ve yahudilerin içinde de sahâbenin yaşadığı hayatı yaşamakta olan insanlar, kendi peygamberlerine tâbî olmuşlardır. Ve onlar da namaz kılmışlar, oruç tutmuşlar, zekât vermişler, zikir yapmışlar, tek Allah'a inanmışlar, İslâm'ın yedi safhasını ve dört teslimini yaşamışlardır.

Bir insan Allah'a ulaşmayı dilemezse, hiçbir zaman işitemez ve idrak edemez.

1. basamakta, bütün insanlar olayları yaşar. 2. basamakta, olayları değerlendirir. Olayları değerlendirenlerin büyük kısmı, Allahû Tealâ tarafından seçilirler. Seçilenlerden Allah'a ulaşmayı dileyenler 3. basamağa ulaşabilir. İkinci basamaktayken kişi Allah'a ulaşmayı dilediği anda Allah, kalbindeki talebi işitmiştir, görmüştür ve bilmiştir.

Ve derhal Rahmân esmasıyla tecelliye başlar (4. basamak). Bu tecellinin sonucunda Allah, gözlerindeki hicab-ı mestureyi alır; görme hassasının üzerindeki gışaveti açar (5. basamak); kulaklarındaki vakrayı alır, işitme hassasının üzerindeki mührü açar (6. basamak); kalbinin mührünü açar; içindeki ekinneti alır, ihbatı koyar.

Kişinin görme hassası tahakkuk ettiği zaman irşad makamını herhangibir insan olarak değil, irşad makamı olarak görür. Kulaklarındaki vakra ve işitme hassası üzerindeki mühür alındığı zaman irkşad makamının söylediklerini işitmeye, yani mânâsına varmaya başlar. Kalbinin mührü açıldığı zaman kişi artık kalbinde küfür olmayan birisidir. Ve kalbindeki idraki önleyen ekinnet alındığı için idrak etmeye; yani akletmeye başlar. Bunun için hemen Allahû Tealâ kişinin kalbine ihbatı koyar. Ve böylece kişi, emin olur ki; irşad makamı Allah'ın katından olan hakikatleri söylüyor sadece. İşte bunun mânâsı akletmektir; yani idrak etmektir.

Allah'a ulaşmayı dilemeyenler ve bunların bir kısmı başka insanların da Allah'ın yoluna girmesine mani olanlardır. Bu insanlar Nisa-167 ve 168'de anlatılmaktadır:

4 / NİSÂ - 167: İnnellezîne keferû ve saddû an sebîlillâhi kad dallû dalâlen baîdâ(baîden).
Muhakkak ki inkâr edenler ve Allah'ın yolundan alıkoyanlar (saptırmış olanlar), (mürşidlerine ulaşmadıkları için) uzak bir dalâletle sapmışlardır.

4 / NİSÂ - 168: İnnellezîne keferû ve zalemû lem yekunillâhu li yagfira lehum ve lâ li yehdiyehum tarîkâ(tarîkan).
Muhakkak ki inkâr edenleri ve zulmedenleri (başkalarını da mürşide ulaşmaktan men edip saptıranları), Allah mağfiret edecek değildir ve yola (Allah'a ulaştıran Sıratı Mustakîm'e) hidayet edecek değildir.

Allahû Tealâ bu insanları sadece kendileri Allah'ın yoluna girmeyenler olarak değil, başka insanları da Allah'ın yolundan saptıranlar olarak değerlendirmektedir. O zaman bu insanlar hayvanlardan da daha çok sapıklıktadır. Furkan Suresinin 44. âyet-i kerimesinin bir benzeri A'raf Suresinin 179. âyet-i kerimesidir:

7 / A'RÂF - 179: Ve lekad zere’nâ li cehenneme kesîran minel cinni vel insi lehum kulûbun lâ yefkahûne bihâ ve lehum a’yunun lâ yubsırûne bihâ ve lehum âzânun lâ yesmeûne bihâ, ulâike kel en’âmi bel hum edallu, ulâike humul gâfilûn(gâfilûne).
Ve andolsun ki; cehennemi, insanların ve cinlerin çoğuna hazırladık (yarattık). Onların kalpleri vardır, onunla fıkıh (idrak) etmezler. Onların gözleri vardır, onunla görmezler. Onların kulakları vardır, onunla işitmezler. Onlar hayvanlar gibidir. Hatta daha çok dalâlettedirler. İşte onlar, onlar gâfillerdir.

Burada Allahû Tealâ, yeni bir işaret daha vermiş: Onlar, sebîlden daha çok sapanlardır; yani dalâletleri, Nisa-167'ye göre uzak bir dalâlettir. Furkan suresinin 44. âyet-i kerimesinde sadece daha çok sapanlardan bahsetmektedir; uzak bir dalâlette olup daha çok sapanların, sadece kendilerini değil başkalarını da dalâlette bırakanlar olduğunu Kur'ân-ı Kerim anlatmış olmaktadır.

Furkan suresinin 44. âyet-i kerimesiyle Nisa-167 ve A'raf-179 arasında bir illiyet rabıtası vardır.

@Sâd; inançsızım fakat ateist değilim, Dinlerin Tanrısıyla; gerçek yaratıcı(Tanrı) kavramını bir tutmuyorum, dinlerin yanlış ve uydurma olduğum düşünüyorum, Tanrı kavramı belki vardır bilemiyorum, ama büyük ihtimalle yok, deist yada ateist değil, agnostiğim ....

Kuran her şart ve her durumda müslümanlar için geçerli olandır. ve durumlara göre de Allahın emirlerinin değiştiğini rahatça görebilirsin, gerçekten doğrunun peşinde isen.

şüphelerin hakkında istersen uygun kategorilere soru başlıklarını aç, Allahın izniyle cevaplayalım.