Kafileden ayrı kalmış, uzak kalmış bir ateş'im
Bir ateşim ve kafileden geri kalmış bir belirti
Çölün ortasında kalmış yapayalnız
Bir dünya kıvılcım
Kendi derdine yanan
Kendi kaderine bırakılan bir ateş
Zamanın cefasından yanan
Ve fitne ve bela tufanı
Onun bitmesini isteyen
(söndürmek için) tarafına koşan bir ateş
Ben de ey yarenler yalnız kaldım
Bir ateştim, tek başına kaldım
Bu sıcak canıyla, yolu şaşmış bir ateşim
Bu kederimi, bu üzüntümü nereye götüreyim
Bu titrek canımla
Bu kayan ayaklarımla
Beladan kurtuluş yola, nereye götüreyim bu canımı
Korkusuz pervasızca yansam da
Bu yalnızlıktan titriyorum ama
Ben de ey yarenler yalnız kaldım
Bir ateştim, yalnız kaldım
Ateş huyluyum, varlığı evreni her şeyi yakıyorum
Mahfillere can veren bir kıvılcımım
Ben de ey yarenler yalnız kaldım
Mahfilleri canlı tutan savunmasız
Kara bahtlı ve nasibini almamış biriyim
Kafile gitmiş, sen uykuda ve karşında uzun bir çöl, ey yar
Ne zaman gidecek? Kime yol soracak? Ne yapacak? Nasıl olacaksın ey yar?
Leyla'nın evinin tehlikeli yollarını aşmak için
İlk şart Mecnun olmak
İlk şart deli divane, Mecnun olmaktır ey yar
Ben de ey yarenler yalnız kaldım
Bir ateştim, kervandan kaldım