Herkes aynı soruyu merak ediyor;
Aşk nedir?...
Oysa cevabı en basit sorudur...
Aşk; hayatımızı artıran, genişleten ve zenginleştiren her şeydir...
Tüm iniş ve çıkışlarıyla aşk; problemsiz bir araç gibidir...
Problemli olan sadece direksiyon, yolcular ve yoldur... (Franz Kafka)

Kişi her zaman aynı insanları görürse, bunları hayatının bir parçası saymaya başlar...
Ama bu kişiler de bu nedenle, hayatımızı değiştirmeye kalkışırlar...
Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır...
Çünkü, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini bildiğine inanır...
Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez...
(...Paulo Coelho)

demekki saldım çayıra mevlam kayıra deyip yaşamak lazım

bu da bı bakıs acısı

tabi

Hayat ilerledikçe, annemin ne kadar olağanüstü bir insan olduğunu daha iyi anlıyorum...
Ancak ne yazık ki; bunları kendisine söyleyemiyorum...
Bir evlat kendisine hayat veren annesine nasıl teşekkür edebilir?...
Bir çocuğu büyütürken gösterdiği sevgiye, sabıra ve onca çabaya?...
Bebekken arkasından koştuğu, asabi bir ergeni anladığı, her şeyi bildiğine inanan üniversite öğrencisini hoşgördüğü için şükranlarını nasıl dile getirebilir?...
Nasıl minnet duyabilir?...
Anne olmuş bir evlat hâlâ kendisine annelik yapan bir insana nasıl
teşekkür
edebilir?...
Her zaman nasihat vermeye hazır olduğu halde, istendiğinde, ya da gerektiğinde sessiz kalmayı başardığı için...
Binlerce kez söyleyebileceği durumlarla karşılaşmasına karşın, “Ben sana dememiş miydim” demediği için...
Sevgi dolu, düşünceli, sabırlı ve bağışlamayı bilen kendisi olduğu için, nasıl teşekkür edebilir?...
Yazık ki; annemin bana
örnek olmasına,
şükretmekten başka bir şey gelmiyor elimden...
(...Ann Landers)

İçi arınmamışsa, neler bekler insanı,
Kendi kendisiyle ne savaşlar eder boşuna!
Tutkuları içinde ne kemirici kaygılar.
Ne korkular içinde kıvranır insan!
Ne çöküntüler yapar bizde gurur, şehvet,
Öfke, gevşeklik ve tembellik!
Kötülüğümüz içimizde bizim; içimizse kurtulamıyor kendi kendisinden.

(...Michael De Montaigne)

Ne yedek parçası vardır, ne pili...
Ne peşinat vermeniz gerekiyor, ne aylık taksit...
Enflasyona karşı dayanıklı, vergiden muaf,
Gerçekten huzur verici, dinlendirici...
...
Çalınmaz, etrafı kirletmez... Herkese uyar, katıksızdır...
Çok az enerji harcar ve müthiş iyi sonuçlar verir...
...
Tansiyonunuzu düşürür, stresinizi azaltır...
Mutluluğunuza mutluluk katar...
Depresyona karşı savaşır, yüzünüzü güldürür,
Öz güveninizi artırır...
...
Dolaşım sisteminizi çalıştırır ve yan etkileri yoktur
Benim bildiğim en kusursuz ilaç odur:
Reçetesini yazıyorum;
“-Kucaklamaktır...”

(...H.Matthew Ward)

-Adalet kutup yıldızı gibi yerinde durur ve geri kalan her şey onun etrafında döner.
...
-Akıllılar istedikleri şeyi, akılsızlar başkalarının istediğini öğrenir.
-Çok bilgili olsan da “ben cahilim” diyebilecek cesaretin daima olsun.
...
-Basit bir insanın elinden geleni yapabilmesi, zeki bir insanın tembelliğinden çok daha değerlidir.
...
Başkalarına karşı zafer kazanan kuvvetlidir, kendi nefsine karşı zafer kazanan ise kudretlidir.
...
Bilgili bir ahmak, cahil bir ahmaktan daha ahmaktır.
...
Bir tehlike anında gemiden uzaklaşan fareler, geminin batmamasını bir türlü affedemezler.
...
Bizi esas yoran yaptığımız iş değil, yapmadan kenarda bıraktığımız işlerdir.
...
Bizzat katlanamadığınız eziyete başkasının tahammül etmesini istemeyiniz.
...
Bugün çıktığımız her basamak, yarınki hayatımızın temelidir.
...
Çalışmak, uçup gidebilecek bir alışkanlıktır; bırakması kolay, yeniden başlaması zor bir alışkanlıktır.
...
Çektiğimiz sıkıntı parasızlık sıkıntısı değil, bilgi sıkıntısıdır.

Bir devleti hiçbir şey yenilik kadar rahatsız etmez...
Değişiklik hep kötülüğe ve zorbalığa yol açar...
Bir tek parça bozulunca düzeltilebilir.
Her şeyin özündeki bozulma ve çürüme eğiliminin bizi ilkelerimizden uzaklaştırmasına da karşı koyabiliriz...
Ama koca toplumu yeniden kalıba dökmeye, bu kadar büyük bir yapının temellerini değiştirmeye kalkmak,
Düzeltecek yerde silip süpürmek, ufak tefek kusurları toptan bir kargaşalıkla düzeltmek, hastalıkları ölümle iyi etmek.
“Devlet değiştirmekten çok yıkmak isteyen” kimselerin işidir...
Dünyanın birden düzeleceği yoktur;
Ama insan kendini sıkan şey karşısında o kadar sabırsızdır ki, her ne pahasına olursa olsun ondan kurtulmak ister.
Binlerce örnekte gösteriyor ki; dünya böyle çabuk iyileşme olmadıkça, bir anda dertten kurtulması iyileşmesi demek değildir. (...Montaigne)