Hayat bugündür..
Oysaki düşündüğümüz hep yarın…
Ömrümüz sürekli bir şeyleri yarına ertelemekle geçiyor..
Hayallerimizi, umutlarımızı, sevgi sözlerimizi...
Affetmeyi, inandıklarımızı gerçekleştirmeyi hep yarına erteliyoruz..
Ama bir şeyi unutuyoruz..
Neyi mi?
Yaşanacak kaç yarınımız olduğunu bilmediğimizi, akıl etmeyi..

La Edri

Doğru...
Teşekkürler Çağrım.

sağol Çağrım..

Adamın Biri Varmış Rezil Herifin Tekiymis..İçki İçer Ortamlara Gidermiş.. Zinadan Geri Durmaz Haramı Helali Bilmezmis..Birgün Değişeceğini Keskin Bir Dönüşle Hertürlü Fenalığı Bırakacağını Söylemiş..Öyle Bir Musluman Olacagimki Herkes Şaşıracak Beni Örnek Alacaklar Demiş..Kalbi Bu Yönde Heyecanla Atarken Alkkollü Araç Kullandığı İçin Trafik Kazasında Vefat Etmiş..Yani Durum Şu Ki Yarın Çok Geç Olabilir..Yarın Diye Birşey Yarın Olmadan Yoktur..

Teşekkürler..

Aynen sebebi la Ădri , teşekkürler kardeşim

Çok dogru.Tesekkurler.

“Nasıl olsa çok zamanım var”

“Yarın başlarım''

“İki günde hallederim ben onu”

“Şimdi kim kalkıp oraya gidecek?

“Tamam, söz veriyorum halledeceğim”

“Sen onu bana bırak”

Listeyi dahada uzatabiliriz... Bunları sizin için, “Yitik Düşler Mezarlığı”ndan topladım. Bu sözler, bazı hayallerin ölmeden önce son kez şahit olduğu konuşmalardır. Yarınları beklemek, hayallerinizin üzerine kezzap dökmek, onları yakmak demektir. Kainatta herşeyin bir ahengi vardır ve o kusursuz işleyiş planında tek bir şey bile yarına bırakılırsa kainat diye bir şey kalmaz yok olur.

Güneş her gün doğmaktan sıkılsa ve sadece ama sadece bir gün izin kullansa ne olurdu?

Arılar bir günlüğüne uyusalar, kâinattaki bütün denge bozulurdu. Ay sadece bir günlüğüne bir yerlere bayram ziyaretine gitseydi, denizler taşar, depremlerle dünya sallanır ve hepimiz yok olurduk.Ertelememek ve yitik düşler mezarlığına yapmamız gerekenleri göndermemek, onları öldürmemk ümidi ile...

çok güzel anlamlı bir paylaşım olmuş..

biz yarınları düşünerek ölümü unutuyoruz ama ölüm başkalrını düşünerek bizi unutmayacak sadece zamanı bekleyecek...