yıllar oldu hasretinden düşkünüm artık
sabrında bir haddi vardır neden ayrılık
gelsen bana yaksan biraz gözlerin karası
ruhum deler dinmez ağrım dinmez acısı
toprak bedenim yağmur beklerim
öyle değil sanma sakın bıraktığın değilim
yürümüyor yorgun artık yorgundur dizlerim
bir taraftan sancılarım mideme gelir
aklım düşer yerle yeksan eylemez fikrim
sevdan yana öyle yaşar gözleri karalım
can çekişmek ölmek değil doğmakmış sanırım
Dilerim derdim affıma vesile olur..
Yürüyorsam düşe kalka, bil ki ısrarımdan..