Özellikle altını çizdim ki belirgin olsun. Ama başarılı olamamışım.
Her husus ve konu hakkında açıkça yazılmış ayet yada hadis bulunmaz.

Ama bir amelin haram olabilmesi için onun hakkında mutlaka ayet yada hadis olmak zorundadır.
Ki siz de şefaat yada vesilenin şirk olduğuna dair ne bir ayet nede bir hadis yazmadınız.

Son olarak şunu söyleyeyim, hakkında ayet yada hadis bulunmayan şeyleri haram yada şirk kabul etmek, haram-helal belirleyicisi konumunda olmak olur ki bunun açık bir şirk olduğunu eminim ki siz de biliyorsunuz. (Çok özel sebeplerden dolayı İslam Devletinin yada alimlerin yasakladığı mevzular hariç-ki bu da dönemsel olabilir evrensel olamaz.)

Onun için dikkat etmek gerek. 
Sizin alıntıladığınız yazıda İmam Ebu Hanife de şirk dememiş.

Yaratıklar için geçerli olan ise şudur: Dilediğine ihtiyacını aç, esiri olursun, dilediğinden müstağni ol, dengi olursun, dilediğine iyilik et efendisi olursun.

Tezellül (kendini alçaltmak) ile tedellül (müstağni olmak) arasında bir nokta farkı var. (Tezellül “zel-noktalı” ile, tedellül “dal-noktasız” harf ile yazılır. )
Nokta kaldırılırsa her şey değişir, akıllar şaşar kalır.

Mahlûkat karşısında tezellül şirktir...

Ey delikanlı sen halefini (tedellülü) öğren. Demek ki bir kul, her ne olursa olsun yaratıklara ihtiyaç içinde olduğunu göstermediği zaman alabildiğine değerli, alabildiğine muhterem oluyor. Onlardan müstağni olarak iyilikte bulunursan, onların gözlerinde çok büyük olursun; onlara bir bardak su için de olsa ihtiyâcını hissettirirsen gözlerinden düşer, ihtiyâcın oranında küçülürsün. İşte bu, din (yöneliş ve kulluk) tamamen Allah'a ait olsun ve O'na hiçbir şey ortak koşulmasın diye Allah'ın kanunlaştırdığı bir şeydir; O'nun hikmetinden ve rahmetindendir.
İbn-i Teymiyye

Kehf 18/102Kâfirler beni bırakıp da kullarımı dost edinmelerinin hesabını hiç yapmadılar mı? Biz cehennemi kafirler için konak olarak hazırlamışızdır.