Allah diye zikreden Cenabı Hakk’ı bütün isimleri ile anmış olur.Bütün isimler Allah isminde gizlidir.Allah ismini söylemek o kişiye zor gelir ki Allah'ın emir ve yasaklarına uymamaktadır,azgınlık yapmakta,fena ve çirkin işler ile uğraşmaktadır.Böyle kimseler,Allah ismini söylerken belli etmemeye çalışsalarda ruhları sıkılır,dillerinde bir ağırlık olur.Yani nasıl desemki üzerlerinde bir tür baskı hasıl olur.Allah ismini söylemek onlara zor gelmektedir günahta ısrar eden ve kalplerinde bir yamıklık bulunan kişiler böyledir.Allah böyle kimselere ismini telaffuz ettiklerinde kalplerine korku ve huzursuzluk salar.Nasıl ki edebe riayet eden güzel ahlaklı olmaya gayret eden kullar Allah ismini andıklarında kalplerinde bir sıcaklık,sevgi,huzur açığa çıkıyor ise bunun tam tersi durumda böyle olması kaçınılmazdır.Ruhen kendilerini bir boşlukta hissederler,yine bir takım piskolojik sorunlar bunun akabinde ortaya çıkabilir.Çünkü;o kişi artık ebedi saadetten Allah'ın sevgisinden uzaktır.Şeytanın her türlü istilasına açık bir haldedir.
Kişinin içine düştüğü bu durumdan kurtulabilmesi çok güçtür.Ama taa ki azmeder tövbe eder günahta ısrar etmeyi bırakır,kendi iradesi ile Hakk'a yönelmeyi diler ise elbet Allah merhamet edenlerin en merhametlisidir,bu kişilerin kalbini tekrar yumuşatır ve iman nuru ile doldurur,affeder ve hidayet bulurlar.
Hadis No : 1974 Ravi: Ömer İbnu'l-Hattab Tanım:Resulullah (sav)'a bir grup esir getirilmişti. İçlerinde bir kadın vardı, göğüsleri sütle dolu idi. Bu kadın (sağa sola) koşuyor, esirler arasında bir çocuk bulduğu zaman onu yakalayıp kucaklıyor, göğsüne bastırıyor ve emziriyordu. (Dikkatleri çeken bu manzara karşısında), aleyhissalatu vesselam: "Bu kadının, çocuğunu ateşe atacağına kanaatiniz olur mu?" dedi. Bizler: "Hayır!" diye cevap verince: "(Bilin ki), Allah'ın kullarına olan rahmeti, bu kadının çocuğuna olan şefkatinden fazladır" buyurdu.
Kaynak: Buhari, Edeb 18; Müslim, Tevbe 22, (2754)
Gene,insan içine düştüğü bu durumdan kurtulabilmeyi istesede bir kez günahkar olduğu ve fena işler işlediği için kendini artık Allah'ın sevgisine layık olmadığınıda düşünebilir böylece ya o günahta devam eder ya da intahara meyl edebilir kuşkusuz bunlar şeytanın hep birer aldatmasından ibarettir bu gibi düşüncelere kapılmamalı ve hemen tövbe edip Allah'a yönelinmelidir.Lakin samimiyeti sınanacak imtahan edilecek belki de işlediği o günahlar ile bir daha karşı karşıya getirilecek...vs.
Katılırsınız ya da katılmazsınız siz bilirsiniz ama bence bunun içindir ki insan Allah özel ismi yerine tanrı cins ismini söyleme zaruriyeti hissetmekte,çünkü;onlara Allah ismini söylemek zor gelmekte,dillerine ağır gelmekte,kalplerine ürperti ve korku ve huzursuzluk vermekte;tanrı diye telaffuz ederek böylece kaçış arayışı içine girmekteler,bir nebze ruhlarının ızdırabını dindirme çabası içindeler...vs.
Oysa;
13/RA'D-28: Onlar ki iyman etmişlerdir ve kalbleri Allahın zikri ile yatışır, evet Allahın zikriyledirkikalbleryatışır
Allah ismini zikr etmek kalp katılığını giderir,küfürden, maddi ve manevi bataklıktan, nefsin heva ve heveslerinden,ruhi hastalıklardan ve kötü varlıkların istilasından cismi ve kalbi ve ruhu korur vs.
"Ne yücedir Rabbim Allahu Allah
Ki hakim Allah’tır hakim illallah"