yavaş yavaş yutar beni bu karanlık yok oluyorum hiç olmamışım aslında! kepenkleri indirdi bütün dükkanlar sokak lambaları söndü yokluğunda bu şehir de yok oldu.. alışamadı ben gibi yokluğuna.. kaldırımlar boşaldı bir ben kaldım sokaklarda birde adın kulağımda.. bir çığlık attım sonsuzluğa kimse duymayacak olsada.. ne susabiliyorum ne konuşabiliyorum.. sadece izliyorum hayatı sığınağımda.. bütün sorular cevapsız kaldı ardında.. bütün cümleler yüklemsiz.. bütün virgüller üç nokta oldu yarım kaldı yutkunmalar.. düğüm oluştu boğazımda.. yutkunursam kaybolacaksın yutkunmazsam boğulacağım anla..! tebessümüm göz yaşı oldu suratımda bütün kırışıklıkların adı sen oldu... göz yaşım dondu kaldı yanağımda.. kelimelerim vardı düzüldü boğazıma... ne başladığım cümleyi bitirebildim ne de sana kal diyebildim.. ardından el sallamak düştü bu aşkın sonunda bana.. kolumu kaldırmaya bile mecalim yok aslında.. bana düştü.. paramparça ortalığa saçılan hayallerimi toparlamak .. umutlarımı yeniden kurmak... gri bulutlar kapladı ortalığı .. cenazesi kalan yüreğimi yıkamaya hevesli bulutlar.. sen varken koymaya sıfat bulamazken varlığına.. meçhul yakıştı ardından sana... meçhule giden geminin ardından bakakalmakta bana.... varlığında seni yazmaya kalemler yetmezken yokluğunda silgiler yetmedi.. çaresizliğim benimle... güç yetiremedim izlerini silmeye.. hapsoldum karanlığa. geceler sırdaşım oldu.. gözyaşlarımı silmeye yetemediler ama... milyon, milyonlarca düştü ardı ardına.. boğuluyorum.. yok oluyorum.. eriyorum.. kendi gözyaşımda!
21.19 14 temmuz 2008
bir resmin kaldı elimde bir de hıçkırık boğazımda....
![[Resim: 1871qt9.gif]](http://img67.imageshack.us/img67/9378/1871qt9.gif)
[/b]