Ana rahmindeki bebek kâinatın bütün sırlarına vakıftır.”
Şair, yazar, ressam, yönetmen Nacer Klahmir’in çöl üçlemesinin 2005 yapımı son filmi. Filmin 2005 yapımı olması da aslında tesadüf değil. 2001 sonrası dünyada 11 eylül olayınında fazlaca etkisiyle Müslümanlara karşı oluşan nefretin-kinin etkisiyle ortaya çıkan radikallik yerine islâmın değişik bir yanını ortaya koyuyor. “Bab’aziz-Ruhunu tefekkür eden prens” (Baba aziz). İşte tam bu noktadan hareketle başlıyor. Bir yol-yolculuk hikayesi. Film türkçeye Baba aziz diye çevrilse de aslında “aziz kapı” demek. “Kum, ki ondan geldik, ve dönüşümüz ona” diyor filmde derviş. Yönetmene göre çöl, kum, devinen ve uçsuz bucaksız değişen, Arap dilini çağrıştırıyor. Her Arapça kelimede biraz akıp giden kum bulunur. Ayrıca aşk şiirinin kaynağı çöldür.
![[Resim: bab-aziz-le-prince-qui-contemplait.jpg]](http://www.yasamaugrasi.com/wp-content/uploads/bab-aziz-le-prince-qui-contemplait.jpg)
“Üçlemenin her bir filminde, çölün kendisi de başlı başına bir karakterdir” (İlk ikisi 1984’de çektiği Les baliseurs du désert ve 1991′de çektiği Le collier perdu de la colombe)
bab-aziz-le-prince-qui-contemplait
Besmele ve Al-i İmran suresiyle başlıyor Bab’aziz. İnsanın inancının ve hakikatinin kendine özgülüğünden bahseder biraz bunu da “Allah’a ulaşan yollar yaradılmışlar’ın nefesleri adedincedir” cümlesiyle özetliyor.
Yaşı ilerlemiş a’ma bir derviş (sûfi) olan Baba aziz (parviz shaminkhou) çölde sufilerin otuz yılda bir gerçekleştirilen derviş toplantısının bilinmeyen yerini aramaktadır. Hayat dolu bir kız olan torunu İsthar’da (maryam hamid) onu uzu çöl yolculuğunda (arayışında) dedesine yardım ve eşlik etmektedir.
Çölde, değişik hikâyelerle gelen bir çok gezginle karşılaşıyorlar. Filmin başında işaret ettiği gibi, herkes kendine ayrılmış yolu adımlayıp, kendine biçilmiş görevi tamamlayarak varıyor toplantıya.
“Hasan kardeşinin katilini,
Osman bir kuyunun dibinde görüp yitirdiği sarayını,
Zeyd ise sevgilisi Nur’u arıyor..
Ve aslında hepsi aynı yöne gidiyor.”
Fakat İştar toplantının yapılacağı yeri bulamamaktan ötürü korkmamaktadır. (Baba aziz İştar’ın sorularını cevaplıyor)
“ -Tek başına mı gideceksin?
-Ben yolumu bulurum.
-Ama kaybolursan!
-İnancı olan kişi asla kaybolmaz, küçük meleğim. Barış içinde olan kişi yolunu kaybetmez.“
Yol boyunca ruhunu izleyen prensin hikayesini anlatmaktadır. Baba aziz ve küçük İştar’ın yol hikayeleriyle beraber prensin öyküsünü de izleriz. Hikaye içinde hikaye anlatılır bir nevi.
Şair, yazar, ressam, yönetmen Nacer Klahmir’in çöl üçlemesinin 2005 yapımı son filmi. Filmin 2005 yapımı olması da aslında tesadüf değil. 2001 sonrası dünyada 11 eylül olayınında fazlaca etkisiyle Müslümanlara karşı oluşan nefretin-kinin etkisiyle ortaya çıkan radikallik yerine islâmın değişik bir yanını ortaya koyuyor. “Bab’aziz-Ruhunu tefekkür eden prens” (Baba aziz). İşte tam bu noktadan hareketle başlıyor. Bir yol-yolculuk hikayesi. Film türkçeye Baba aziz diye çevrilse de aslında “aziz kapı” demek. “Kum, ki ondan geldik, ve dönüşümüz ona” diyor filmde derviş. Yönetmene göre çöl, kum, devinen ve uçsuz bucaksız değişen, Arap dilini çağrıştırıyor. Her Arapça kelimede biraz akıp giden kum bulunur. Ayrıca aşk şiirinin kaynağı çöldür.
“Üçlemenin her bir filminde, çölün kendisi de başlı başına bir karakterdir” (İlk ikisi 1984’de çektiği Les baliseurs du désert ve 1991′de çektiği Le collier perdu de la colombe)
bab-aziz-le-prince-qui-contemplait
Besmele ve Al-i İmran suresiyle başlıyor Bab’aziz. İnsanın inancının ve hakikatinin kendine özgülüğünden bahseder biraz bunu da “Allah’a ulaşan yollar yaradılmışlar’ın nefesleri adedincedir” cümlesiyle özetliyor.
Yaşı ilerlemiş a’ma bir derviş (sûfi) olan Baba aziz (parviz shaminkhou) çölde sufilerin otuz yılda bir gerçekleştirilen derviş toplantısının bilinmeyen yerini aramaktadır. Hayat dolu bir kız olan torunu İsthar’da (maryam hamid) onu uzu çöl yolculuğunda (arayışında) dedesine yardım ve eşlik etmektedir.
Çölde, değişik hikâyelerle gelen bir çok gezginle karşılaşıyorlar. Filmin başında işaret ettiği gibi, herkes kendine ayrılmış yolu adımlayıp, kendine biçilmiş görevi tamamlayarak varıyor toplantıya.
“Hasan kardeşinin katilini,
Osman bir kuyunun dibinde görüp yitirdiği sarayını,
Zeyd ise sevgilisi Nur’u arıyor..
Ve aslında hepsi aynı yöne gidiyor.”
Fakat İştar toplantının yapılacağı yeri bulamamaktan ötürü korkmamaktadır. (Baba aziz İştar’ın sorularını cevaplıyor)
“ -Tek başına mı gideceksin?
-Ben yolumu bulurum.
-Ama kaybolursan!
-İnancı olan kişi asla kaybolmaz, küçük meleğim. Barış içinde olan kişi yolunu kaybetmez.“
Yol boyunca ruhunu izleyen prensin hikayesini anlatmaktadır. Baba aziz ve küçük İştar’ın yol hikayeleriyle beraber prensin öyküsünü de izleriz. Hikaye içinde hikaye anlatılır bir nevi.
![[Resim: avatar_1657.gif]](http://www.islamiforum.net/uploads/avatars/avatar_1657.gif){kind=avatar}
![[Resim: bab-aziz-le-prince-qui-contemplait-son-a...6-12-g.jpg]](http://www.yasamaugrasi.com/wp-content/uploads/bab-aziz-le-prince-qui-contemplait-son-ame-2006-12-g.jpg)
![[Resim: acc4b1lc4b1s.jpg]](http://www.yasamaugrasi.com/wp-content/uploads/acc4b1lc4b1s.jpg)
![[Resim: bab_aziz_5.jpg]](http://www.yasamaugrasi.com/wp-content/uploads/bab_aziz_5.jpg)