Dostoyevski,
“Allah olmasaydı, her şey serbest olurdu” diye yazmıştır,
ve bu da varoluşçuluğun başlangıç noktasıdır.

Gerçekten de Allah yoksa her şey serbesttir,
ve bunun sonucu olarak da insanın bir dayanak noktası yoktur.

Allah'ın varlığına delil olmayan hiç bir şey yokken, yokluğuna hiç bir delil yoktur.

Bunca sayfa olmuş Dinozor Allah Razı olsun.

“Doğru” ve “yanlış” kavramları,
fiziğin tarif ettiği maddi dünyaya indirgenip anlaşılamayan,
zihne ait temel kavramlardır.

“İnsanlar arabayla seyahat edebilirler” cümlesinin “doğru”,
“her insanın bir arabası vardır” cümlesinin “yanlış”
olduğunu anlıyorsanız
ve burada kullanılan “doğru” ve “yanlış” kavramlarının anlamlı olduğunu düşünüyorsanız,
materyalist dünya görüşünün açıklayamadığı kavramların
gerçek bir karşılığı olduğunu kabul ediyorsunuz demektir.

Evrenin ve içinde var olan akıl sahibi varlıkların kökenini,
ezelden beridir akıl sahibi olan Allah’a bağlayan teizm açısından,
akıl yürütme için şart olan bu temel özelliğin,
nasıl ortaya çıktığını açıklamakta bir sorun yoktur.
Teist paradigma içerisinde bu özellik,
materyalist-ateist paradigmaya göre daha başarıyla açıklanmaktadır.

Ateist felsefe doğru ve yanlışı nasıl ayırt ettğimizi açıklayamıyor

Tarih boyunca ön plana çıkan ünlü ateistlerin de,
çağımızın ünlü ateistlerinin büyük çoğunluğu da materyalist-ateistlerdir.
Bunlar, maddeye içkin yasalarla oluşan tesadüfi (arkasında bilinçli bir iradenin olmadığı)
süreçler neticesinde bütün canlıların da
bu canlılardaki
görme, işitme, akıl, irade, bilinç gibi özelliklerin de oluştuğunu
savunmuşlardır.

(Ateistlerin tesadüften kastı anlaşılmıştır)

Teizme göre irade,
Allah’ın en önemli özelliklerindedir.

Allah her zaman var olmuş bu özelliği sayesinde evreni, canlıları yaratmıştır
ve -kendisinde olan bu özelliğin çok daha basit bir kopyası
hükmünde de olsa-
insana bu çok değerli özelliği vermiş olmasında
beklenmeyecek bir durum yoktur.

Bilgisayarların birçok insan davranışını taklit edebileceği,
hatta birçok konuda insanlardan çok daha becerikli oldukları çok açıktır
ama bu durum bilgisayarların bilinç ve benlik sahibi olduğunu
göstermez.

Bunu göstermede John Searle’ün “Çin odası” düşünce deneyi meşhurdur.
Searle, Çince bilmeyen ve bir odaya kapatılan birisini varsayarak örneğine başlar.
Bu odada, bu kişinin, mektupla gelen Çince yazıları,
odadaki bir kitapta bulunan talimatlar doğrultusunda
Çince yazılarla eşleştirmesi, kitapta eşleştirilen Çince yazıları da mektupla geri göndermesi istenir

Odaya gelen Çince yazılar bazı sorulardır,
kitapta muhtemel soruların cevapları vardır
ve bunlarla ilgili eşleşmede cevapları bulunulup geri gönderilir

ama bunu yapan kişi Çince bilmiyordur.
Dışarıdan izleyen ve talimatlarla hareket edildiğinden habersiz olanlar,
bu kişinin Çince bilip soruları cevapladığını zannedeceklerdir.

Bilgisayarların işlemesi de buna benzemektedir,
bilgisayarlar bilincinde olmadan sembolleri kendilerine verilen programa göre kullanır.

Bilgisayar insanla tamamen aynı bir davranışı yaptığında bile,
bu davranışa sebep olan mekanizma arasında mahiyet farklılığı vardır.

Örneğin bilgisayar bir şey “hakkında” düşünmez, ona “yönelmez”
ve bu tip sebeplerden dolayı yapay zekanın insan bilincini ve benliğini gerçekleştirmesi mümkün değildir.