Materyalist-ateist anlayışı benimseyenler,
Allah’ın yerine evreni
koymaya çalışırlar.

Bilimin evreni tarif ettiğine
fakat açıklamadığına
özellikle dikkat edilmelidir.

Evrende yasaların nasıl var olduğunun açıklamasını bulmak istediğimizde,
deneysel ve gözlemsel bilimin sınırlarından çıkıp
felsefi değerlendirmelerin alanına girmemiz gerekmektedir.

Materyalist-ateizmi benimseyenlerin
yasaların varlığını açıklama hususunda
en çok başvurdukları yaklaşım,
evrenin yasalarının maddi evrenle beraber ezeli olduğu,
maddeye içkin özellikler olan bu yasaların ezelden beri var olduklarını
söylemek dışında bir açıklama yapmaya gerek olmadığı şeklinde olmuştur.

Teist açıklama ise evrenin olduğu gibi evrenin yasalarının da Allah tarafından yaratıldığı,
yani bu yasaların
Allah’ın irade ve gayelerinin neticesi olduklarını ifade etmek
şeklinde olmuştur.

“Neden kaos değil de doğa yasaları var”

ilk olarak odaklanmamız gereken sorudur.
Pekala evrende hiçbir doğa yasasının var olmadığı bir durum olabilirdi;
mantıki açıdan evrende doğa yasalarının var olması zorunlu bir durum değildir.

Hiçbir doğa yasası olmayan
bir evrenin var olmasında mantık açısından çelişkili bir durum yoktur.
Birçok bilim insanı, evrende hangi yasaların var olduğu hususuna odaklanırlarken
neden yasaların var olduğu sorusunu hiç gündemlerine almamışlardır.

Einstein için
evrenin anlaşılır olması
ve zihnin onu anlaması
Allah’ın kendini açığa vurma şekliydi.

Eğer evren düzensiz,
kaotik bir yer olsaydı,
insanın hiçbir şeyi idrak etmesi mümkün olamazdı.

Eğer evrendeki oluşumlar
düzenli ama zihnin anlayabileceğinden çok daha karmaşık olsalardı,
evrenin anlaşılır olması yine mümkün olamazdı.

Bir gün yediğimiz elma aniden kaya parçasına dönüşseydi,
yüksekten atılan eşyaların düşmesi gibi yerde duran eşyalar belirsiz bir şekilde uçsaydı,
her sabah kalktığımızda yattığımızdan farklı bir mekanda uyansaydık,
odada duran su bir anda kaynamaya,
eşyalarımız bir anda yok olmaya başlasaydı,
kısacası hiçbir doğa yasasının olmadığı bir evrende yaşasaydık;

zihnin, ne dil gibi düşünmesini sağlayan bir aracı kullanması,
ne de herhangi bir rasyonel akıl yürütme mümkün olabilirdi.

Düşünün ki katrilyon çarpı katrilyon çarpı katrilyondan çok çok daha fazla sayıda
kuark gibi temel parçacıklar var ve bunların hepsi aynı yasalara uyuyorlar;

bunu tesadüfe bağlamak imkansızdır
ve bunun “zorunlu” olarak
böyle olduğunu söylemek dışında materyalist-ateistler için bir seçenek gözükmemektedir.

Fakat bunun “zorunlu” olduğunu ifade
etmekle aslında bir açıklama yapılmış olmamaktadır;
“zorunluluk”
sadece bir isimlendirmeyle ört bas etmekten ibarettir.

Bunu zorunlu kılanın ne olduğu ve nasıl farklı ve uzak noktalarda aynı
sonucu veren bir zorunluluğun işlediği tatmin edici bir cevabı
materyalist-ateist paradigma içerisinde bulamamaktadır.

İşin doğrusu doğa yasalarının değil de
kaosun olduğu bir ortamda
insan türünün ne yaşaması ne de herhangi bir dili öğrenmesi mümkün olurdu
ve dili öğrenmek mümkün olamayınca
imtihan olmaya yeterli bir akıl seviyesine ulaşmak da mümkün
olamazdı.