Bu argümanın önemli yanlarından biri
evrenin başlangıcı gibi zamanın başlangıcı olması gerektiğini de göstermesidir.
Buradan
çıkan önemli sonuca Kindi ve Gazali dikkat çekmişlerdir;
buna
göre Allah, evrenin yanında zamanın da yaratıcısıdır.

Bu husus ise kelam ve din felsefesi gibi alanlardaki önemli sorunlara ışık tutacak kadar önemlidir.

Örneğin çok tartışılmış olan kader gibi konuların anlaşılmasına katkıda bulunabilir.

Ayrıca “Allah neden evreni daha önce değil de sonra yarattı”
veya “Allah insanı yaratmak için neden milyarlarca yıl bekledi” gibi sorular,
bu meselenin aydınlanmasıyla anlamsızlaşır.

Çünkü zamanın yaratıcısı için zamana tabi olmak ve beklemek söz konusu olamayacağı için
zamana tabi olmayı ve beklemeyi varsayan bu sorular anlamsızlaşır.

Entropi yasası, termodinamiğin ikinci yasası olarak da bilinir ve
özellikle Rudolf Clausius’un 19. yüzyılın ikinci yarısındaki çalışmaları
ile ortaya konulmuştur.

Bu yasayla enerjinin, sürekli olarak, daha çok kullanılabilir bir formdan daha az kullanılabilir bir yapıya doğru değiştiği söylenir.

Bu yasaya göre evrende düzensizlik sürekli artmaktadır ve bu tek yönlü, tersine döndürülemez bir süreçtir.

Bu süreç, hareketin duracağı termodinamik denge durumuna doğru ilerler.

Tek yönlü süreçler sonun habercisidir.
İnsanın yaşlanma süreci de evrendeki entropinin artışı da böyledir.
İlk olarak entropi yasası ile evrendeki düzensizliğin sürekli arttığı
ve sonsuza dek sürdürülemeyecek bu sürecin evrenin sonunun gelmesini gerektirdiği anlaşıldı.
Aslında bu sonuç, evrenin bir başlangıcı olması gerektiği anlamına da gelmektedir.

1- Evrendeki entropi geri çevrilemeyecek şekilde sürekli artmaktadır.

2- Buna göre evrende bir gün termodinamik denge oluşacak
ve ısı ölümü yaşanacaktır.
Kısacası evren ebedi değildir, bir sonu vardır.

3- Geçmiş zaman sonsuz olsaydı,
şu anda evrende termodinamik dengeye gelinmiş olması
ve hareketin durmuş olması gerekirdi.

4- Şu anda hareketin devam ettiğine tanıklık etmekteyiz.

5- Sonuçta evren sonsuzdan beri var olamaz; evrenin bir başlangıcı vardır.

Kainatın bir başlatanı vardır.

Paul Davies,
entropi yasasından çıkan bu sonucun başta dikkat çekmemesi hakkında şunları söylemektedir:

"Sonlu bir zamanda tükenecek olan bir şeyin
ezelden beri var olmuş olamayacağı apaçıktır.

Yani evren sonlu bir zaman önce var olmuş olmalıdır.
Bu anlamlı sonucun, 19. yüzyılın bilim insanları tarafından gereğince kavranamamış olması enteresandır.

Evrenin bir başlangıcı olması gerektiği fikrine diğer güçlü bir bilimsel destek ise
1920’li yıllardan başlayarak ortaya atılan ve geliştirilen Big Bang teorisi ile geldi.

Bu teoriyle gözlediğimiz evrenin başlangıç zamanının hesaplanılması
ve bu başlangıcı takip eden süreçlerin ayrıntılı bir şekilde öğrenilmesi de mümkün oldu.

Matematiksel hesaplar bu başlangıcın 13,8 milyar yıl önce olduğunu göstermektedir.
Bu teoriye göre
evren çok sıcak ve çok yoğun bir noktacık olarak başlamış,
daha sonra sürekli genişleme sürecinde bu sıcaklık ve yoğunluk düşerken galaksiler, yıldızlar ve gezegenler oluşmuştur
ve bu süreç hala devam etmektedir.

Materyalist-ateist bir evren görüşünü benimseyenler, tarih boyunca,
evrenin öncesiz ve sonrasız olduğunu,
bir başlangıcı bulunmadığını,
bu yüzden kendi dışında hiçbir sebebe ihtiyacı bulunmadığını savunmuşlardır.