‘Hayır işte! Yitirmiş görünsem de kazancımsın sen benim. Şer gibi görünsem de göreceksin, yitirdiğin ne varsa benim sana açtığım kuyuda, hayrın olacağım sonunda.’
‘Yusuf‘, dedi Züleyha, ‘ Sana gel kaderim ol demem. O kadar ki, güldeki sevde, çöldeki ateş, denizdeki su kadar kadersin bana. Bak alnına, iki kaşının ortasına. Orda benim mühürüm var. Alnımın yazısı olduğun kadar, alnında yazıyım sana..‘
Ve vatansız bırakma Allah'ım!
Müslümanlıkla yoğrulan yurdu,
Müslümansız bırakma Allah'ım!