Gönlüm ıssız bir gecede gözyaşları ile yankılanarak sesleniyor..:
''Hamd sanadır Rabbim! Ben gerçekten üzgünüm, üzgün!''
Derdim öyle ki; bütün zamanı boyar...!!!
Rabbimizin hidayeti ve yakini olmasa idi, derdimin çiçekleri (sonuçta elde ed
in...ilen ecir)
...boşa giderdi...
Derdim!
Dert nedir? Dert ne oluyor?
Derdim, yaram, acım, Kader'in hediyeleri değil midir?
Kanat çırpmaya (gereken gayreti göstermeye) razı olmadığım zaman,
Ayın gözüne ışıkla sürme sürülür..! (kurtuluşa erişilmez)
Geceleyin sabah oluncaya dek sana hamd olsun.
Sabahleyin seher (teheccüd vakti) oluncaya dek sana hamd olsun.
Derdim...
Dünyam...
Günahlarım ise bambaşka bir dert..!
(asıl) günahlarımı nasıl tedavi edeyim..?!
günahlarımı nasıl tedavi edeyim..?.!

Derin acılar bahçıvanı
Yüreğime ne ektin böyle...
Aşk korkağını bağışlar mı?
Söyle...

Ah turuncu rüyalar güzeli
Hem kendini yok ettin
Hem beni

Sana doğru, senin yüzünün coşkusuyla,
Senin sokağına doğru şafak vakti gelsem, seni arayayim diye
Neredesin söyle...
Senin izini kah yerde, kah gökte arıyorum
Bak gör ne kadar korkusuz
Senin yolunu kat ediyorum,
Neredesin söyle.....

Ay yüzün ne zaman gözümün önünden gidecek
Senin isminden gayrı bir ad en zaman andım,
Eğer seni arasam, gönül hikayemi söylesem,
Neredesin söyle...
Şu perişan gönlümü senin ellerine verdim, daha ne istiyorsun.
Elden-ayaktan düştüm, daha canımdan ne istiyorsun söyle....

Bir an aklımdan çıkmıyorsun, ey benim ceylanım
Daha halimi niye soruyorsun?
Ben var oldukça senin arzu ederek sokağında esirim
Eğer seni arasam, gönül hikayemi söylesem,
Neredesin söyle...
Şu perişan gönlümü senin ellerine verdim, daha ne istiyorsun.
Elden-ayaktan düştüm, daha canımdan ne isitiyorsun söyle....

LEYLA İLE MECNUN
Leyla insanlara yemek dağıtır…
İnsanlar yemek almak için sıraya girerler tabi Kays da o yemek sırasındadır.
Leyla gelen herkese yemek doldururken Kays’a gelir sıra..
Kaysa yemek vermek yerine kepçeyle kafasına bir tane indirir..
Kays sevinir tekrar sıranın sonuna gider sıraya girer.Sıra yine Kays’a gelir..
Yemek yerine kepçeyi yine yer kafasına.Diğer insanlar sorar Kays’a..
Her seferinde yemek yerine kepçeyi kafana yiyorsun ve sevinip tekrar sıraya giriyorsun..
Sen deli misin arkadaş derler.. Kays da der ki;
Leyla herkese yemek verip başından savıyor..
Benim ise bir ayrıcalığım var ki bana yemek vermiyor,
kepçeyle kafama vuruyor benim tekrar sıraya girmemi istiyor..
Leyla Mecnun’un her seferinde tekrar geleceğini bildiği için kepçeyi kafasına vurur
tekrar gelsin diye..
Leyla Mecnun’u kayırmak için daha taze daha güzel daha lezzetli aş vermek için
her seferinde sıranın sonuna gönderir..
Leyla’nın her yaptığı bir hoştur güzeldir nimettir..
Mecnun tabiri caizse pervanesidir. Leyla’ya her ulaştığında yanar
ama pervane gibi ondan gözünü gönlünü ayıramaz, yanmayı nimet bilir..
Mecnun olmak zor zanaat.. yanmayı göze alamayan Mecnun olamaz..
Mecnun’a Leyla’dan başkası haramdır..

Bu hikayedeki Leyla'nın tavrı aklıma şu sözleri getirdi:
"Eğer bir insan bir yere bakıyorsa orada ilgilendiği bir şey vardır, eğer bir insan bir yere hiç bakmıyorsa orada ilgilendiği bir şey -mutlaka- vardır."

Tüyden kanatlarımızla,
En yükseklerden
Selam vereceğiz meleklere
Alacağız o zaman
Ayaklarımız basınca bahçeye
Aşkımızın karşılığını
Çektiğimiz hasret acılarından sonra
Gördüklerimize inanamayarak
Tebessüm edeceğiz
Yüce yaradana
Uçmak isteyeceğiz...
Kanatlarımızı beklerken
Koyu yeşil parlak kanatları
Hamd ederek
Uçacağız..
Ve o güne,
Bugüne sonsuz SELAM
SELAM...