Seni unutup yaşamak… yaşamak mı?
Gafletimi lütfunla dağıt.
Üzüldüğümde seninle olayım.
Ki isyanım olmasın.
Sevindiğimde seninle olayım.
Benden bilmeyeyim bu sevinci.
Havam senden, suyum ekmeğim senden… bileyim.
Bileyim bir adımı bile sensiz atamayacağımı.
Sen kaldırmazsan kalkamayacağımı… bileyim.
Seni hatırlamak sevdaların başı.
Seni unutmaksa… belaların...
Önsüz sonsuz bir varlıksın sen.
Eksiğin yok.
Teşekkürler…
Çok büyüksün.
Hastayım… elimden tut.
Acizim… elimden tut.
Fakirim ben, hakirim ben.
Cahil… cesur olur ya...
Senin adını almadan çöllere düştüysem… affet.
Eksiğin yok.
Teşekkürler…
Çok büyüksün.
Bir buğdayı otuz yapan, kırk yapan sensin.
Gözlerime mevsimleri seren...
Yazdan güze, kıştan bahara taşırsın bizi…
Mevsimleri ikram etmeye mecbur değilsin.
Ama seni tanımaya mecburuz, meclubuz.
Ah, senin meczup Mevlevilerin olabilsek...
Senden gelip sana gittiğimizin farkında olsak...
Seninle dokunsak...
Kâh eksik kâh fazla işlerimin emaneti sanadır.
Lütfunla, rahmetinle sen evir, sen çevir beni.
Eksiğin yok.
Teşekkürler…
Büyükler büyüğü, ey![/size]
Ali Hakkoymaz[/color][/font][size=x-large]
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Yüceye şiir...
Yüceye şiir...
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi