Yaşamın tek belirtisi nefes almaktı
Nefes almak, yaşamak kadar imkânsızdı
Nefesim daralır, ruhum bunalır, yardım eden olmazdı
Bir tek yokluğun vardı
Zaman az, zaman infazdı
Ve ölmek, yaşamak kadar imkânsızdı
Yoktun;
Aklım zail, zaman gafil, lal olmuştu dil ve lal idi yürek
Vuslatın için yaşamak gerektiğini bilerek
Ağlamaktan körlüğe meyyal vermiş gözleri silerek
Yaşamak; yokluğundaki yoksulluğu yaşamaktı
Ve yaşamak imkansızdı…
Şehrayin