Yalnızlık bir uyuşturucu gibidir
Alışkanlık yapar insana
Kurtulmak isteseniz bile
Bırakmaz peşinizi daima
Alışır insan zamanla yalnızlığa.
Yalnızlık bir yemeği tek başına yemek
Sokakta tek başına yürümektir.
Gece dört duvar arasında tek başına olmak
Kalkmak gün ağarırken, yalnız başına
Alışır insan zamanla yalnızlığa.
Ağır bir şarkı gelir uzaktan
Fakat ne fayda kimse yok yakında
Kapı da mı çalmaz bir kere?
Koca kurt yaşlanıyor mu yoksa
Neyse Alışıyor insan zamanla yalnızlığa
Artık zor duyuyorum
Ve zor görüyorum önümdeki çiçeği
Ellerim titrer oldu
Artık sulayamıyorum menekşeleri mi
Onlar da mı yalnız bıraktı acaba
Olsun alışıyor insan zamanla yalnızlığı
Torunlarım mı vardı
Yoksa yine mi hayal
Bu aralar sıklaştı
Bu karabasanlar
Yalnızlıktan olsa gerek
Alıştık artık yalnızlığa
Bir ses geldi sanki uzaktan
Beni çağırıyor sanırım
Bu duyduğum yanlış değil
Ve ben artık yalnız değilim
“Ben de tam seni bekliyordum”
Elveda fani dünya sizi seviyorum.
06/07/2012 İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam, sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım!
Franz Kafka

