Ey göklerin ve yerin nuru
Sen olmasan
Sana kavuşmak ümidi de olmasa
Bu karanlıklar boğar beni
İfade edemem halimi
İçime güneş gibi doğan sensin
Karanlıkların hükmettiği dem de
Adını anmak bile yeter
Gönül isyandayken
Yürek yıpranmışken
Umut kalmamışken
Ne bir harf ne ses
Ne bir kelam ne nefes
Bundan gayrisi
sensin ya nur
Sadece sende var
sadece sende huzur