vefanın batıni manası ise şöyle izah edilebilir: Kişi birtakım bozulmalardan sonra yeniden asıl duruluğuna dönmek ve özüyle bütünleşmek için tevbe ettiğinde vefalı davranmış oluyor. Gerçeklerin ortaya çıkmasına engel olmaya, onu örtbas etmeye çalıştığında ise hak ve hakikate karşı vefasızlık etmiş kabul ediliyor.
Peygamberimiz (s.a.v.); vefa konusunda da bize en iyi örnektir. O; Rabb’ine olduğu gibi çevresindekilere de vefaşinas davranıyor. Zira yaşantısı, dostlarına gösterdiği vefa örnekleriyle dolu. Öyle ki vefat eden dostlarının dostlarına dahi bu yönde bir kadirşinaslıkta bulunmayı ihmal etmiyor. Hz. Aişe, Resûlullah’ın bu tavrını, şöyle anlatıyor: “Bir gün bir kadın geldi yanına. Ona saygı gösterip hayli ikramlarda bulundu. Kadın gidince sebebini sordum. Buyurdular ki: ‘Bu kadın Hatice’nin sağlığında bize gelir giderdi.’ Ey Aişe, ahde vefa imandandır.” (İbnü’l-Esîr, Üsdü’l-Ğâbe, 7/84).
Kaynaklar