...Vazgeçme...
Vazgeçme.
Benden adam olmaz sözünü şeytana iade et. Kalbine bir ok geldi diye çocuklar gibi ağlama.
Basit bir harp değil bu.
“Ve o harb ise; nefis ve hevâ, cin ve ins şeytanlarına karşı mücâhede edip günahlardan ve ahlâk-ı rezîleden, kalb ve ruhunu, helâket-i ebediyeden kurtarmaktır.”
Böyle bir harp işte bu.
Hepimizin içinde olduğu bir hengame. Kalplerimiz savaş alanı.
“Benden adam olmaz,” yerine, “Ben zaten adamım, ama nefsim ahmak,” de. Bak o zaman sana katılırım.
Senden adam olur. Senden âlâsı olur.
Sen zübde-i âlemsin. Yeryüzünün halifesi. Kainatın küçültülmüşü..
İncecik bir umuttur hayat, ip gibi. Zifiri karanlıkta, üstünde bir kainat taşıyan.
...Öyle garip bir dünya...
...Olmaz dediğin ne varsa olur...
...Düşmem der düşersin...
...Şaşmam der şaşarsın...
...En garibi de budur ya;...
...Öldüm der durur yine de Yaşarsın...
Bunu ilk beğenen sen ol.
