Resulallah (sav) 'in aldıgı vahyi, öğrendigi hakikatleri teblig etmedeki aşk ve şevki ile alakalı olarak ibn_i Abbas şöyle demektedir:Efendimiz, bütün insanların iman etmelerini, kendisine hidayet üzere biatta bulunmalarını çok istiyordu.Bunun üzerine Cenab_ı Hak ona ancak Allah'ın ezeli ilminde bahtiyar yazılan kimselerin iman edecegini, bedbaht olanların ise sapıklıga düşeceklerini bildirdi ve şu ayeti indirdi :
"(ey habibim) onlar iman etmiyorlar diye neredeyse kendini telef edecejsin! Biz istesek, onların üzerine gökten bir mucize göndeririz de ona boyun egmek zorunda kalırlar (eş-Şuara 26/3-4)
Bir kimsenin iman etmesi Nebiyy_i Ekrem efendimiz için çok büyük bir sürur vesilesi olurken, bir kişinin imansız olarak ölmeside o muazzez şahsiyeti son derece tahassüre garkediyordu...Amcası ebu talip ölüm döşegindeyken şehadet getirmesi için gösterdigi gayret dillere destandır..En sonunda ona
"La ilahe illallah de kıyamet gününde sana onunla şahitlik edecegi,m buyurdu.
"Ebu talip:
Kureyş korkusundan böyle yaptı diye beni ayıplamayacak olsaydı arzunu yerine getirir ve seni sevindirirdim dedi..Bunun üzerine:
"Sen istedigini h,idayete erdiremezsin, ancak Allah diledigine hidayet verir (el-Kasas 28/56) ayeti nazil oldu...(müslim iman 41-42)

Efendimiz (sav) kabile kabile dolaşıp dinini anlatmaya calışırken, müşrikler Ebu talip vasıtası ile ona haber gönderirerek davasından vazgecmesini istemişler, bunun karşılıgında da ne isterse vereceklerini bildirmişlerdi...bunun üzerine Allah Resulu (sav) amcasına bu husustaki azim ve gayretini ortaya koyan şu muhteşem cevabı verdi
"Amca ! Vallahi, Allahın dinini tebligden vazgecmem için güneşi sag elime, ayı da sol elime koyacak olsalar, ben yinede bu davadan vazgecmem! Cenabı hakk, ya oınu bütün cihana yayar, vazifem biter; ya da bu yolda ölür giderim" Sonrada mubarek gözleri yaşardı ve agladı (ibn_i Esir ei-Kamil, 11, 64)


Rabbim bizide tebligi, bu yolda dava edinmeyi ve bu davada can vermeyi bile göze almayı nasip etsin...
VesseLam