umuda akıtılan sonsuz gözyaşı olsada ..başka baharlara kalmamış-başka baharlar kalmamış -umutlar yazıık! çaresiz serzenişlere düşürmesin Allah..

pirkusur olsakta umutluyum ebediyen/ebediyete...

şimdi bu hikaye nereden çıktı derseniz aklıma geldi yazdım işte..

...sarp yokuşlu dağı tırnakları ile kazarak tırmanıp en üst yerde daracık bir mağaraya sığındılar. düşmanları arkalarından iz sürerken, ha bulundu ha bulunacaklar endişesi ile gizlenmeye devam ettiler... iki kişinin ikincisi o kadar korkuyordu ki, birincisi "korkma Allah bizimledir "dedi...korkusu geçmeyen bir türlü sakinleşemeyen diğeri arkadaşını dinlemeyerek. mağarayı terk etti..

mağarada kalan ilki, düşmanlarını Allah'ın Yardımı ile atlatarak, gitmek istediği yere doğru yol aldı.

diğerine ne oldu derseniz ona iki şey olmuş olabilir..

1: gitti dünya dikenliğinde yalınayak koşup duruyor...

2: yolda arkadaşını terkettiği için pişman oldu geri döndü yanlız geç kalmıştı onu bulamadı ebediyen..