"Sanma ey dilber şu kurban ettiğim tek can değil
Kırma gönlüm sırça camdır porselen fincan değil

Aşk-ı İrem’den düşüp çöller aşan Tarık benem
Gözlerimden kan sızar inci sedef mercan değil

Ölmeden girmek ne mümkün bağ-ı İrem semtine
Can verem dersem inanma can bu patlıcan değil

Çeşm-i fettânından ilhâm alsa şâir olma mı
Yoksa bu İlhan perîsi şi’re heyecân değil

Lütfiyâ bitmez gazel söylerdim aşk uğruna ben
Kafiyem bitmiş tükenmiş son sözüm cancan değil

Hûri misin aşkının emsâli bedel yok mudur
Bağ-ı İrem içre senden başka güzel yok mudur

Çeşm-i fettânınla düştüm çâh-ı aşka çarnaçar
Ah çeküp çıkarmaya bir ojesiz el yok mudur

Kûy-i cânândır deyû yattım kapında kaç gice
Buz kesildim bildiğin bir hoşça otel yok mudur

Sormadın hiç aç mısın çıplak mısın ey dost deyû
Bir simit bir çay için hiç cepte papel yok mudur

Derd-i aşkından mezarlıklarda kaldım bîvefâ
Ölmeden öldürdü aşkın artık ecel yok mudur

Lütfiyâ gelmezse ilhâm uydur uydur diz ipe
İlhan abi, heybene bak başka gazel yok mudur"


Şair Lütfü

Susuz, soğuk dudaklardan döküldü bir kaç hece.
Bak,gökyüzü berrak, yağmur var ve islantılı Her dervişin dimağinda yer eden bir bilmece.
Yıl 57, yer Nedim divanında bir gece.
Huzurlu bir ses yükseliyor sıla-i rahim' den.
Ölmenin tam zamanı hazır hava güzelken.
Çeşminden dökülmüş doğarken kıvırcık saçların,
Bir ezanla fısıldanmış en güzel isim; adın.


-Şair Lütfü-

"– Ya bu emek sömürüsü değil mi Nurdagül Abla?
+ Yok yaa, yaprak sarması? Yanlış tencereye mi sarmışım?"

"-Nurdagül, sen dedikodu camiasının Yaşar Kemal’i mi oldun? Neden bu kadar betimleyerek anlatıyorsun? doğru düzgün anlatsana şunu canım!"

"– Evet Belgin Hanım. İlginizi çekecek bir haber var. Bir zamanlar ondan ünlüsü yoktu. Bakın şimdi ne yapıyor?
+ Ay ben miyim bu? Benim haberimi mi yapmışlar? Kızım çabuk okusana, ne yapıyor muşum ben şimdi?
– Yok siz değilsiniz Belgin Hanım, maymun oyuncu Charli!
+ Maymun oyuncu Charli mi? Haa doğru hatırladım. Maymun oyuncu Charli çok değerli çok kıymetli bir maymundu. Bir kere her şeyden önce cemiyet hayatında saygınlık kazanmıştı. Napıyormuş şimdi?
– Hayvanlar için kurulan bir rehabilitasyon merkezinde yaşıyormuş Belgin Hanım.
+ O yüzden mi haber yapmışlar?
– Hı hım.
+ Ben de mi acaba hayvanlar için yapılan rehabilitasyon merkezinde yaşasam? Ama beni almazlar ki! O kadar ünlü değildim."

"İnsanın hayattayken anlaşılabilmesi çok kıymetli bir şey... Her sanatçıya nasip olmuyor."

-Şair Lütfü-

"-Naptı yine bu, eline yüzüne bulaştırdı dimi bu çocuk? Yani beceremedi tabi yine.
+ Aşk bir beceri işi değil ki Ayşe, aşk böyle birdenbire kendini içinde bulduğun naparsan yap dışına çıkamadığın bir şey.
-Ne güzel ifade ettin ya.
+İfadeler, bunlar sadece söz tabi birde söze gelmeyenler, ifade edilemeyen duygular var. Böyle kelimelerin kifayetsiz kaldığı duygular... Görüyorsun şairlerin işi de zor Ayşe."


Şair Lütfü ile Ayşe arasında geçen diyalogtan.

"Kelimelerin, kederli ya da sevinçli insanları ikna etme gücü yoktur. Sevincin ve kederin son anlatım hâli sessizliktir..."


Şair Lütfü

evet,güzel dizi yapmışlar
konuyu eskilerin arasına kaldırmadan ara ara paylaşmaya devam et lütfen