Yar…
Şevk, sürur
Olan umut, kalbin
Gözyaşı ve yakarışlarıdır
Halini mezceden inhisardır,
Ruhunun ilk adımı
Ve firkat farkıdır
Ne kadar ihmal etsen
Ve hatta görmezden gelsen,
Rahmet denizi seni bulacaktır
İklimler oysa neler anlatır,
Her baharın kendine ait
Bir şarkısı vardır, aşka ramdır

Sual etmekten
Hiç korkma ve çekinme
Ne derlerin sancısıyla bir doğum
Bekleme, kalbini kirlendirme
Okumak ve öğrenmek için
Bahanelere sığınma,
Ne kadar ihmalin varsa direnme
Hakka teslim olmak,
Aklı ve iradeyi emanete bırakmak
Anlamına gelmez, gücenme

Yerel asabiyet
Ve şartlarından kurtulmalısın
Her örfü etrafına
Taşımamalısın, öncelikle
Ne olduğunu anlamalısın
Taklit ettiğin neler varsa ve hala
Ehliyet sahibi olduğunun
Farkı halinden uzaksa
Elbette ki aczi yete sığınmadan
Her lahzanın bir muştusu
Var aramaya adanmalısın

Annene bir bak,
Hizmetten geri kalır mı?
Hamiyeti kimselere bırakır mı?
Sabır içinde gayret eden
Baban hiç usanır mı?
Alıp götüren anın farkı
Sinesinin derinliğinden silinir mi?
Gam halinden gider mi?
Neden gözyaşları
Rahmetin sesi ve nefesidir, şefkat
İçinde ki en bariz olan ülfetidir

Ölüm neden
Seni kedere sevk edendir
Nasıl bir vaktin
Şafağında dirileceğinin
Nişanesidir, mahşer haşyettir
Cennet ve cehennem
Sensizlikte ne kadar muteberlidir,
İraden seni götürecektir
Toprağa hasret tohum ona
Nail olmadan, umut etse de
Aşk adına filizlenmeyecektir

Fetret bizzat
O halinin içindedir
Medceziri yaşatan
Hangi meyildir,
Sevdası içinde olmasa
Gözyaşı niyedir
Umut kalbin için
En vazgeçilmez
Sevgisinin dilidir,
Ancak teslimiyetinle ilintilidir
Her türlü cehalet
Asabiyetleri halinde
Hüküm sürdükçe
Aşk halinde yeşermeyecektir

Mustafa Cilasun