Nitekim Allah-u Teâlâ Hazretleri’nin:
اَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا ... ۩
“Sizi sadece boş yere yarattığımızı mı zannettiniz…”
kavl-i şerifi kat’î delildir. Oyunlar hakkında Nebi (Aleyhisselam):
كُلُّ لُعْبٍ حَرَامٌ اِلَّا ثَلَاثَةً مَلَاعِبَةَ الرَّجُلِ بِاَهْلِهِ
وَتَأْدِيبَهُ بِفَرَسِهِ وَمُنَاضَلَتَهُ بِقَوْسِهِ
وَتَأْدِيبَهُ بِفَرَسِهِ وَمُنَاضَلَتَهُ بِقَوْسِهِ
“Bütün oyunlar haramdır ancak üçü müstesna; kişinin hanımıyla oynaşması, atını eğitmesi ve ok atması”
kavl-i şerifi vakidir. Başka bir hadiste:
مَنْ لَعِبَ بِالشَّطْرَنْجِ وَالنَّرْدِ
فَكَاَنَّمَا غَمَسَ يَدَهُ بِدَمِ الْخِنْزِيرِ
فَكَاَنَّمَا غَمَسَ يَدَهُ بِدَمِ الْخِنْزِيرِ
“Satranç ve tavla ile oynayan kimse, elini hınzır kanına batırmış gibidir”
kavl-i şerifi vakidir. Ve diğer hadis-i şerifte:
مَا اَنْهَاكَ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ فَهُوَ مَيْسِرٌ
“Seni Allah’ın zikrinden ne alıkoyuyorsa, o kumardır”
buyrulmuştur. Bu kavl-i şerif hepsini kapsamaktadır. Mü’mine yakışan, boş şeyler için yaratılmadığını bilip, gerektiği gibi amel edip, boş yere nefesini harcamamasıdır. Ve İmâmeyn (İmam-ı Muhammed ve İmam-ı Ebu Yusuf) hakir görmek için, onlara selam vermeyi kerih görmüştür.
[Ömer Işıktekin, Dini Muhafaza Etmede Fıkhın Önemi - Muhibbu-l'Fıkh: s.12]
[1]Kasani, Bedaiu-s’Sanai’: 6/206. Bütün oyunların mekruh olduğuna dair: İbni Abidin, Reddu-l’Muhtar: 9/566; Bedreddin el-Ayni, Binaye: 12/250. Batıl olduğuna dair: Burhaneddin Mahmud b. Ahmed, Muhit:5/401; İmam-ı Muhammed, Camiu-s’Sağir: 1/483. Kumarın olmadığı oyunların kimisi haram, kimisi mubahtır: Zuhayli, el-Fıkhu-l’İslami ve Edilletuhu:4/2663.
