Burada “Bahira” adında bir rahip vardı.
Semavi kitaplardan “Ahir zaman Peygamberi”nin alametlerini ve bir gün buradan geçeceğini okumuş, teşrifini bekliyordu.
Çok kervanlar görmüşse de, hiçbirinde bu alametleri görememişti.
Ve bir gün, bir kervan gördü.
Ama bu, öbürlerine benzemiyordu.
Evet, beklediği kervandı bu.
Çünkü, kervanın üzerinden bir “bulut” geliyordu.
Ayrıca, taşlar kervandaki birine selam veriyor, ağaçlar, o kimseye doğru eğiliyordu.
Evet, bu O idi.
Ahir zaman Nebisi, âlemlerin rahmeti geliyordu.
“sallallahü aleyhi ve sellem”.