Öncelikle forum kurallarına aykırı bir konu açtıysam özür diliyorum. Değilse hemen geçeyim soruma. İki sene önce üniversiteyi kazanıp ayrıldım ailemden. Ve iki senedir kafama göre hiçbir insan bulamadım aşırı yalnız kaldım. Birazcık bile samimi olduğum kimsem yok. Ben de başka konulara yöneldim sıkıntıdan bunaltıdan. İnternetten chat yapmaya başladım kızlarla. Sonra birini buldum sürekli konuşuyoruz. Ama konuşmalarımız aşırı ahlak dışı olmaya başladı. Yani konuşulabilecek her şeyi konuştuk. Konuşma sırasında umrumda olmuyor hiçbir şey ama gece yastığa başımı koyduğumda sürekli vicdan azabı çekiyorum. Çünkü ben dışarıda çok utangaç içine kapanık biriyim. İlk defa böyle bir şey yapıyorum. Ne bileyim yaptığım yanlış ama çok mu kötü bir şey? İleride düzgün bir insan bulabilirsem ona karşı mahcup olur muyum?

Arkadaşım olmuş olana çare yoktur
Ama yarın yeni bir gündür
Bu işten vazgeçecek yollar ara
mesela burda sohbet meydanına mesaj atar burda
Iyi insanlarla muhabbet edersin
Meşru dairede olduktan sonra burda muhabbete iştirak edersin

Bişey daha sen bunlardan vazgeçtikten sonra
Düzgün bir insanla evlilik yoluna girersen sakın bundan bahsetme gerek yok

Şimdi ben de öyle diyorum fakat sabah oldu mu tüm düşüncelerim değişiyor sanki başka biri oluyorum. Yapmazdım böyle bir şey ama aşırı bunaldım yalnızlıktan. Okula gidiyorum sessiz sessiz oturuyorum sonra eve gelip saatlerce uyuyana kadar bilgisayarda takılıyorum. Bir yanım yapma diyor, bir yanım hayat zaten vurmuş sana vuracağı kadar eline geçen fırsatı kaçırma diyor. Ne yapacağım bilemiyorum kendimi ikna edemiyorum. Teşekkür ederim cevabınız için konuşmaya ihtiyacım vardı : (

Biz burda senle konuşuruz kardeş
Sıkıntı yok burda bizle konuştukça zamanla bu işin peşini bırakıcaksın
Mümkün mertebe buraya takıl...

Evet belki burada takılırsam aklım başıma gelir. Ne ilginç yaptığım şeyin yanlış olduğunu bilmeme rağmen bırakmamam. Teşekkürler yardımınız için.

Oncelikle o chat odalarını birak hemen
Hayat insana vurmaz bu şeytanın hilesi
Böyle şeyler aklına gelince hemen euzu Besmele çek.
Iradene hâkim olursan şeytan da ugrasmaz seninle
Sosyal ortamlara katıl ahlakı düzgün arkadaşlar edin
Unutma hiçbir günah Allahın merhametinden büyük değil
Ona Sığın
Gör bak nasıl huzurlu olacaksın

Çok haklısınız. Zaten bu yaptığımda da hiç huzur bulamıyorum sürekli tedirginlik, sürekli bir kendinden nefret etme hissi. Keşke sosyalleşebilsem fakat ben sosyal fobili bir insanım. Olmuyor çok denedim kendimi zorladım ama sosyal ortamlara giremiyorum, girsem hep dışlanmış hissediyorum, sanki kimse beni istemiyor yanında. Biliyorum elbet öyle değil ama beynime anlatamıyorum sanki. Teşekkürler cevabınız ve önerileriniz için.

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا
وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ

(sizin hayır bildiğinizde şer şer bildiğinizde hayır vardır) Sen Allah'a sığın gerisini O halleder zaten

inşallah kardeşim sağol

Hesabını veremeyeceğin, yüzünü kızartacak şeylere bulaşma inşallah..eline geçen hiçbirşey olmadığı gibi eksiye de düşersin kardeşim