Evet, bu yazı belki benim son yazım
Haftaya kadar belki ömür sermayem yetmeyecek
Öyleyse bu yazıyı güzel yazmam lazım
Siz de bu yazıyı iyi okuyun
Belki bir daha okuyamayacaksınız
Yaşadığımız zaman diliminin bize ayrılmış son olduğuna inanmak güzeldir
O zamanı iyi değerlendirmemize sebep olur
Ölüm düşüncesi bizi diri tutar
Minareden okunan ezan-ı Muhammedi’yi son defa dinliyorsunuz belki Kulağınız ile kalbinizi birleştirerek dinleyin onu Ve tabi ki davete koşun Koşun ki cennetin yamaçlarında Bilâl-i Habeşi Hazretleriyle beraber olun
Kur’an-ı Kerim’i son kez okuyorsunuz belki Rabbinizle son kez konuşuyorsunuz yani İyi konuşun Samimi okuyun Ağlayın yapamadıklarınıza Ağlayamıyorsanız ağlamaklı olun yaşayamadıklarınıza Öpün onu, koyun başınızın üstüne
Anne-babanızla oturmuş sohbet ediyorsunuz Onlara güzel sözler söyleyin Gönüllerini hoş edin Sizi büyüten ellerinden öperek ayrılın Belki bu son öpüşünüz olacak
Evden ayrılıyorsunuz Yıllardır acı-tatlı hatıralarınızı paylaştığınız eşinizin gözlerine bakın Belki bir daha göremeyeceksiniz
Gözbebeğiniz evlatlarınızın gözlerinden öpün Belki o gözler sizi göremeyecektir
Bugün belki ya siz birilerini geride bırakacaksınız ya da birileri sizi geride bırakacak
Sizin için değerli olanların değerini yaşarken bilin İleriye bırakmayın Çünkü sahibi olduğunuz şey sadece içinde bulunduğunuz andır
Bunu yaparsanız gönül rahatlığı ile ayrılırsınız bu dünyadan
Geride kalanlar telefonlarından isminizi silerler ama gönüllerinden silmezler Hayırla yâd ederler
Gittiğiniz yerde de melekler karşılar
Şimdi öldüğünüzü farzedin
Ve bu yazıyı bir kez daha okuyun

Ölenlere Allah’tan rahmet, geride kalanlara sabr-ı cemil temenni ediyorum