Benim hiç ütülü gömleğim olmadı, hiç öf diyemedim,
hiç sıcak çorba içemedim , yatak düzlemesini de bilmem…
Çok iyi bir babam var mesela..
Başka çocukları seven, başka çocuklara şeker alan, onlara hikaye anlatan...
O çocuklar da seviyor babamı, baba diyorlar hatta..
Söyler misiniz? Sizin hiç babanız başka çocukları sevdi mi?
Bide anneleri var o çocukların; annemin yatağında yatan anneleri..
Ellerinden tutup gezdikleri, ağladıklarında susturduğu ,
acıktıklarında çorba yapan anneleri…
Ben sevmezdim gezmeyi, ağlamam da hiç…
Yalan söyledim evet.. ağlıyorum ben.
Ağlıyorum, ama kimse susturmaz beni…
Sizin bunları yapan anneniz oldu mu?
Ya da
sizin hiç anneniz öldü mü?
Osman Nuri Ünsal