ağlamakla başlayan bir hayat ve yine ağlamakla bitecek bu hayat.
ağlıyorum nedenini bilmeden uçsuz bucaksız bir mekanda.
ağlıyorum halime çünkü bulamıyorum sizi kendimde.
daha ben ben olmadan beni siz yapmaya çalıştınız.
hep derdiniz bana en güçlü sen ,kimseye boyun eyme ve yaptıklarından hiç bir zaman pişman olma.
neden bunu bana yaptınız.
neden beni karanlıktan aydınlağa sürüklediniz.
neden?
şimdi ben pembe gözlüğümü takmış dünyayı seyrediyordum.belki huzursuzluk yaşamadan,dert taşımadan.
sizi kendimden göremiyorum.
sizler gibi sevdalı değilim ,sizler gibi aşık değilim ve yine sizler gibi değilim.
dedimya kendinizi göremiyorum kendimde.
sadece ağlarım ,feryat ederim,sadece yazarım,bu değil asıl bu olmalı derim.
ama sadece derim...
koyun koyunu parçalıyor kurdun görevini yapıyor.
çobanı sorma belki kurt yemiştir.ama ne fark eder ki,kurt sürüye saldırmıyor.
sürü birbirini parçalıyor...
sizi kendimde göremiyorum!!
Bunu ilk beğenen sen ol.
