Sitare , öyle derin işledin ki içime ..
Geçen her dakika benliğimde ki 'seni' olgunlaştıran bir fırtınaya dönüyor .
Ben yüzümü ''O'na çeviriyorum , dilim de isminle başlıyorum güne ve geceye ..
Günler geçmişten kalan bir şiir , geceler ise yorganımın altında gizlice okuduğum
Mektup satırlarına dönüyor ..
Her şey aslına dönüyor
Dünya kendi ekseninde,
Ay dünyanın ve dünya güneşin etrafında dönmeye devam ediyor ..
Sen dönmüyorsun ..
Ya gittiğin uzaklar gerçekten uzak , ya sadece benden uzaksın ..
İçim ateşe kafa tutan bir kardan adam ,
Gözlerim ufku gözlemekten yorulmuş asırlık bir savaşçı ..
Ve ruhum ruhunun çöllerine düşmüş gezgin bir derviş ..
Ne - gel , diyorsun ..
Ne - unut ...
Öyle çok sessizlik var ki dudaklarında , ürperiyorum ..
Saç tellerimden başlıyor özlem .. tâ kalbimin en mahrem yerlerine dek ...
Ya - gel .. de
Ya -unut ..
Sitare ..
İBRAHİM İNECİK