Oğuz ocağından, Kayı boyundan,
Muştulu milletin kutlu soyundan,
Bir çınar kök saldı toprağa,
Bir hilal yükseldi göğe;
Aydınlığı şu cihanı bürüdü,
Sıradağlar el bağladı, sıradağlar yürüdü.
Alperenler el verdi,
Köhne çağlar bel verdi;
Kadir Mevlâ himmet etti,
Ozanlara dil verdi.
Azameti karşısında sıradağların
Yüce dağlar yol verdi.
Yunus Emre ve Mevlânâ ordusu
Seher sessizliğinde tespih tespih dizildi yola,
Hoşgörü pazarında gönül verip gönül almaya.
Yeminler edildi, sözler verildi
Diyâr-ı Rum’u Anadolu kılmaya.
Ve yürüdü yıldızlarla beraber
Edebâli, Akşemseddin el ele,
Her birisi emek verdi bir güle.
Bir gülümüz bin gül oldu,
Demet demet gönül oldu.
Kutlu cumalarda, ak otağlarda
Destanların toy düğünü kuruldu.
Şu ova, Ertuğrul Gazi’nin şanlı zafer durağı,
Şu dağ, Osman Bey dağı.
Şu çağ, pasların silindiği,
Zulmetin delindiği
Fatih Mehmet Han çağı.
Ey zifiri günden güne katmerleşen köhne çağ!
Gecelere güvenip de kara kına yakmayasın eline.
Sıradağlar yüreğinden
Bir güneş doğmada ki geceler sahiline,
Işığı zafer tâkı,
Hem tarihin yüz akı.
Nura hasret insanlık,
Teslim ol ey karanlık!
Bestami Yazgan