Şunu iyi bilmeli ki, sevgilinin sureti, şekli yoktur.
Sevilen onun manasıdır.
İster bu dünyaya ait aşk olsun, ister o dünyaya yani mana alemine ait aşk olsun bu böyledir.
Eğer sen, sevgilinin sadece bedenini sevsen, eğer şekle, surete aşık isen, bir güzelin ruhu bedeninden ayrılınca neden onu bırakıyorsun?
Neden onu götürüp gömüyorsun?
Bir ölünün bedeni, sureti, şekli yerindedir.
Senin ona karşı duyduğun bu soğukluk, bu vazgeçiş nedendir?
Ey aşık! Bir ara bakalım, senin gerçek sevgilin kimdir?

Güzel paylaşım teşekkürler

Bence sevgi, kendini içinde bulduğun, seni mutlu eden, sana iyi gelen şeydir. Yani tamamı ile egona iyi gelen şeydir sevgi. İnsan sadece kendisi için sever.

O zaman senin tarifini yaptığın şeye "sevgi" diyemeyiz ?

Sadece sevgi değil, aşk, saygı, iyilik, hoşgörü, tevazu yani aklına gelen herşey "Kişiye" iyi geldiği için eyleme dökülür. Birine iyilik yaparsın mutlu olursun, birine güzel söz söylersin sen kendini iyi hissedersin. Yani herşey de kendimiz için tavır alırız.

Bu bencilliktir, maddeciliktir.. O zaman madem insan kendisi için sever, neden seven insanda hep bir hüzün hakimdir..insan kendisine acı çektirmekten hoşlanır mı?

Evet kesinlikle bencilliktir, ki bencillik olmadan insandan hiç bir hareket göremezsin ki! Bir anne düşün ki çocuğunu emzirir ve bu ona tarif edilemez bir haz verir (Bencillik) Bir üstad düşün talebelerine eğitim verir ve bu onun ilmi derecesini gösterir (Bencillik) Bir bahçıvan düşün bahçesine şekillendirir ve bu ona mutluluk verir (Bencillik) Varlıklı bir insanı düşün aç birini doyurur ve bu onun merhamet ve acıma duygularanı anlık bile olsa yaşamsını sağlar(bencillik) yani insanın yaptığı bütün hamlelerde bir bencillik vardır. (Bu arada "bencillik" kötü birşey değildir. İnsanın hissayat,duygu ve yaşantısının ta kendisidir.) Bu güdüler olmasa idi insani bağlar asla bu seviyeye ulaşamazdı.

Yukarıda bahsettiğin, bir annenin evladına duyduğu sevgi bencillik değildir, evladınki bencillik olabilir belki ama anneninki olamaz, herkes bunu kabul eder..Ne menfaati olacak annenin..karşılığında mutlu olunan herşeyi "bencillik" olarak etiketleyemezsin..yapılan herhangi bir iyilik..evet insanı mutlu eder , yardım ettiğin kişide gördüğün mutluluktur bunun sebebi, bu mutlulukta kendimize pay biçiyor isek bu bencilliğinde ötesinde berbat bir durumdur..o yüzden "bir elin verdiğini öbür elin görmesin" denir.. Bu basit bir örnek...Nefsini şımartmamak adına, acizliğinin farkında olmak adına...

Lawke Xarib,
bencillik (ego) ile mücerred ene (ben) ayrı şeylerdir.
sevgi benliğin safiliğine göre kişide anlam bulur