Bir ceylan sessizliğindeyim
Sensizliğin anaforunda
Ürkek ürkek bakarken gözlerim
yüreğim sanki
Cehennem korunda
Ülküsü tükenmiş bir düşünce
Beni bulur beni vurur
Beni bitirir
Hayalimden aklım düşünce
Kalbim son aşkını da
Yitirir
İlkbahar iklimindeki rüzgâr
Sessizce vücudumu sımsıkı sarar