Söyle şimdi hangi yanımdan kusayım çaresizliği
Sancısı tutmuşken yeni bir sensizliğin,
Ölüm bu kadar yaklaşmışken kirpiğime
Ve sen bu kadar yakışmışken kimsesizliğime
Söyle, söyle hangi yaraya tuz olmak istersin…
Hangi sancıya son olmak istersin söyle!
Bana bu kadar ilk olmuşken üstelik…
Ellerimden gelmez sensiz bir günün akşamına ulaşmak
Ortasında kalakalırım sensiz kalabalıkların
Çığlıklarımı duymaz kulakların, avazım çıkmaz,
Sen üzülme, ben ağlarım…
Birazda sensiz dakikalarda küfre batarım…
Yok oluşuma isim oluyorsun ya
Bir eyvallah ta ona adarım
Yalnızlık kelimesinin her hecesini asarım darağacına
Avuçlarımda bir sen(sizlik) kalır…
Durduğun yerden hasret nasıl görünür sana, bilemem
Ben ellerimde taşıyamıyorum onu.
Zehir oluyor intiharıma ve sancı oluyor uykularıma
Ama hiçbir şey umut olmuyor dönüş yoluna…
Ve belki günler sonra
Aklım bir otobüs camında sana asılmışken
Yokluğuna bir iz daha bırakır kalem…
Asi köle