Ne bundan önce söylediklerimi ne de bundan sonra söyleyeceklerimi...
Bu defa dinleme!
Attığım her adımda bir parça daha yıkılan duvarların altında
kalmaktan ayıramadığın dakikaların geceler boyunca sinirini
taşımaktan yoruldu ruhum. Ben çabuk yoruldum. Hiç bir masalın kahramanı olamayacak kadar uykum var. Sesinden esirgediğin yüreğin gibisin.
Varlığının bir anlamı olsun derken sen en çok da anlamsızlığa
yakıştın nedense. Oysa bu değildi sana dair başlattığım yolculuğun sonu. Böyle olmamalıydı.
Adresimi de sil adımlarından;sanırım bundan böyle evde olmayacağım.
Nefesimle çoğalacakken nefesimi tıkadın sen! Geçen her günde
soyunurken tüm kelimelerim yavaş yavaş sana sen durdurak tanımadan
yeni bir kıyafetle çıktın karşıma.
Parmak uçlarımda kaybediyorum sıcaklığını. Yazdıkça uzaklaşıyorum
sesinden teninden ve bakışlarından
Seni unutmak istiyor kalbim çok acıyor.Susuyorum ağlamıyorum
sensizliğe alışıyorum artık kan yaşları akıtıyorum.
hava kararmaya başlayınca daha çok arıyorum sanki seni.
soğuktan mı korkum karanlıktan mı sensizlikten mi
yalnızlıktan mı nöbetlerimden mi çaresizlğimden mi...
bil(m)iyorum....____________kahırdan
artık hissetmiyorum... unutmaya başladım; kokunu sevdiğin
şeyleri söylediğin şarkayı bana bakışını sevişini sarılışını...
yaşadık mı sahi senle?
gülüyordum galiba. sen yüzüme çok yakıştığını söylüyordun gülmenin.
ben gülünce sen gülüyordun. sen gülünce denizler duruluyordu
gözlerinde. şimdi fırtına var.
gülmek bana yakışmıyor (mu) !!!
edebiyatı seviyor(d)um. sana olan aşkımı yüreğimden sonra
en iyi o anlatıyordu. ben de hep yazıyordum.
bak yine yazıyorm...
küstüm
gel____(me) artık.
aşk acı çekmekse
sev____(me) artık.
kara gecelerde ben bulurum yoldaş kendime
kork____(ma)
çekmem fişini hayatın!!!
yoruldum
kuramıyorum artık.
nolur
gel_____(me)!!!
Bunların yalan olduğunu kimseye söyleme. Herkes ben gelmeni istemiyorum bilsin.Sen ne olur gel be!!!
06/07/2012 İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam, sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım!
Franz Kafka