. Öncellikle içinde bulunduğum durumun benim için ne kadar zor ve çaresiz olduğumu belirtmek isterim. Anlatacaklarıma başlıyorum Müslüman kardeşlerim. Ben sadece Müslümana güvenirim ve bundan dolayı sizin fikirlerinizi belki de yardımlarınızı istiyorum. Alkolüm ya da kötü bir alışkanlığımda yok Allaha şükür.

6 yaşımda annemle babam ayrıldı ve annemle birlikte dedemlerin yanına yerleştik. Annem genç olduğu için çalışmaya başladı şu an 41 yaşında. Geçirmiş olduğu olumsuz evlilik den dolayımıdır bilmem ama psikolojisi onu tanıdığımdan bu yana pek iyi olmadı. Dedemse o zamanlar polis memuruydu. Yiyecek ekmeğimiz hep oldu ama sevgimiz huzurumuz yoktu hiç. Bence bir insanı hayat'ta tutan ve yaşamasının doğru anlamda devamlılığını sağlaması açısından önce huzur ve mutluluk gelir. Her zaman Allaha sığındım hep dua ettim daha mutlu olalım diye hep huzur istedim. Sadece gözlerimi kapatıp Allaha sığındığım zamanlar mutlu olabiliyordum içim sadece o zaman ısınıyordu. Ve huzur bulabiliyordum. Ailemizde ki olumsuzluk devam etti ilkokula gittiğim sıralarda güzel yazı yazamadığım için dedemin kemerle dayağını yedim. Gururum kırıldı, üzüldüm. Yazımı düzelttim, dedem mutlu olsun diye bu sefer'de bana mı yazıyorsun diye küfürler eşliğinde yaka paça odama atmıştı. Zamanım bu tepkilerle geçti ve zaman içinde ailemin bana karşı bu yönde davranışları hep sürdü. Neden diyeceksiniz. Neden sadece sana. Sadece bana değildi evin içinde ki bu huzursuzluk her zaman vardı ve birbirlerine dişlerini geçiremedikleri zaman hep benim üstüme gelinirdi. Zaman geçti dedem dayak atmayı bırakmış ama ettiği iğrenç küfürlerden hiç vazgeçmemişti. Bende Allah'a sığınmaktan vazgeçmedim. Artık annemin bana karşı olan sert tepkileri ve sadece dayak olan yaklaşımı yerini yabancı bir insana bırakmıştı. Aynı evin içerisinde birbirini tanımayan iki insan olmuştuk annemle. Ne kadar acıdır bilir misiniz. Bir gün bir Ramazan ayı oruç tuttuğum gün belki sarılırsam o da üzülür sarılır konuşuruz dedim. Ve gittim sarıldım anneme sanki yabancıymışım gibi yüzüme dönüp benim senin gibi bir çocuğum yok dedi. İçimden akıp yayılan acıyı anlatabilmem mümkün mü? Dödüm kardeşlerim ağlayamadım keşke ağlayabilseydim ama içime attım. Allah'ın izniyle O'nun rızasıyla giriştiğim bir işte boynumu büküp ağlayamazdım. Söylediğim gibi Lise dönemimde belki de yaşadığım bu durumlardan dolayı başarısız bir eğitim hayatı geçirdim. İki dönem karnem'de 3 - 4 tane geçersiz not oldu. Bundan dolayı dedem beni dövdü yine. Çalışmıyacaksan gitme okula boşuna mı para vericez sana git sanayide çalış dedi. Ben vazgeçmedim okumaktan aynı zamanda bir iş buldum. Kitapçılık yaptım. Hem okuyup hem kazandım elimden yettiğince kendi giderlerimi kendim gidermeye çalıştım. Notlarımı düzeltsemde Yinede benim geleceğimi eğitim açısından ciddi anlamda karşılayabilecek bir düzeyde olamadığımı düşündüm. Lise bitince işime devam ettim. Bir gün dedem eve gelince artık okulunda yok o paranın yarısını eve bırakıcaksın yoksa yiyecek ekmeğinde yok dedi. Tamam dedim. Ondan sonra ki yediğim her lokma boğazımda tıkanıp kaldı. Hayatımı sürdürmeye devam ettim. Bazen gitmek gerekir ama gidebilecek gücüm yoktu. Annemle ne kadar konuşmak istesemde aldığım sonuç hep aynı oldu ve artık konuşacak yüz bulamadım kendimde. Askere giderken sadece anneannem kapıya kadar geçirip Allaha emanet ol deyip gönderdi. Ve askerliğim boyunca kimse aramadı. Aldığım 35 lira maaş vardı onunla idare ederdim. Arayıp para isteyecek yüzüm olmadı hiç. Yapamazdım. askerliğim bitti geldiğim ilk gün dedem kahveden gelip ben yemek yerken git kendine yarın bir iş bul bu eve para vermeyeceksen yatacak yerinde yok dedi. Dewdiği gibi yaptım. 1 hafta içerisinde iş buldum aldığım maaşın yarısını eve bırakmak zorundaydım iş yerinde evden hazırladığım ekmek arasını götürüp yedim hep. aylar böyle geçti. Kendime her ay 2 kitap alırdım. param ona yeterdi onlarda çabuk bitmesin diye günde 2 3 gazete alıp her satırına kadar okurdum. Odamda elektrik bağlnatısında arıza olduğu için kitaplarımı mutfakta okurdum. Ne zaman biri girse çıkarkenb kapıyı çarpıp çıktı. Her defasında üzüldüm. Ama Allah rızası için sabrettim. Işık açık olduğunda kızdı dedem, bu saate kadar niye açık bu ışık diye sabrettim. Yemek yerken kaşığın tabakta çıkardığı sese laf ettiler. Ama kardeşlerim dayanacak gücüm kalmamıştı. Ekonomik sebeplerden dolayı işten çıkartıldım. Son 1 ay işsizdim. Bu süre içerisinde dayım geldi neden çalışmıyor diye tartıştılar odaya çağırdılar beni yanlarına gittim. Biraz konuştuktan sonra birşey söyleyecek oldum dedem boğazıma çöktü dayımsa senin söyleyecek birşeyin yok o sesin çıkmayacak dedi. Parmaklarının izi bir kaç gün çıkmadı boğazımdan. 2 gün önce sabah vakti dedem odamın kapısını açıp bağırdı cevam veremedim tekrar bağırdı bu sefer çok ağır küfürler etti.Bende ona bu küfürleri edemezsin diye karşılık verdim bağırdım.Çünkü kardeşlerim ettiği klüfürler kabul edilebilir gibi değildi. Ben bağırdığım için suçlu oldum. Annem bana bağırdı sadece teyzem dedemi tutmaya çalıştı yine boğazımı sıktı ama var gücüyle. Komşumuz koştu annem komşumuzu bana kışkırtmaya çalıştı parmağıyla beni işaret ederek alın bunu diye bağırdı. Komşumuza anlattım ağladı. O da biliyordu. git oğlum yoluna git dedi. Allah razı olsun dün geceyi onlarda geçirdim. Bir çanta hazırlayıp içine yiyecek giyecek koyup yol paramı verdiler Allah razı olsun iyi insanlar.

Şimdi bunları neden anlattım diye sorarsanız kardeşlerim. Ankara'dan çıktım geldim İstanbul'a Uzaklaşmak yeni bir hayata başlamak için Allah'ın rızasıyla. Ama burada ne kalabileceğim bir yer ne de kimse var. Lütfen kardeşlerim benim elim harama gitmez beceremem hırsdızlığı kötülüğü Allah beni korusun bu günahlar'dan ama ben yapamam kardeşlerim haram yiyemem açlıktan ölürüm. Yakıştırmam açlıktan ölmeyi kendime. Bir iş bulmak lazım Allah'ın izniyle ama kalacak yer yok. Ben seçmedim böyle olsun hayatım ama bir gün olsun isyan da etmedim. Eğer kardeşlerim varsa bildiğiniz, tanıdığınız, gördüğünüz ,duyduğunuz bir yer ya da birileri varsa lütfen bana yardımcı olun ben her zaman karşılığını öderim. Güven konusunda endişeniz olmasın isterseniz karakola gidebiliriz bana yardımcı olmayı düşünen bir kimse varsa sabıka kaydım da yok Allah'a şükür tek bir suça bulaşmadım 24 yaşıma geldim. Hepiniz Allah'a emanet olun. ben numaramı bırakıyorum hani belki birisi çıkar konuşmak anlamak ister diye numaramı bırakıyorum 0 507 7. Lütfen yardımcı olun kardeşlerim eğer hiç bi sonuç alamazsam sokakta kalacağım bu gece ama kendime yakıştıramıyorum hiç. Anlattıklarım inanması zor şeyler biliyorum ama ben yoluma Allah rızası için çıktım çantamı alıp ve hayatımda hissetmediğim bir huzur oldu içimde. belki yarınım garanti değildi ama artık orda ki rahat yatağımda acılarla ve üzüntüyle yatmaktan daha zor olamaz artık hayat benim için. Babamı soracak olursanız ayrıldıklarından bu yana görüşmedim hiç. O da aramadı beni. eğer temin edebileceğiniz bir yer varsa ve güven konuda endişe duyacak olursanız yüzyüzede görüşebiliriz dediğim gibi bir karakoldan bakabiliriz de sicilime. sadece bir yere ihtiyacım var. Hemen bir iş bulur çalışırım. ALlaha emanet olun

Aleyküm selam
Yaşadıkların doğruysa gerçekten zor şeyler yaşamışsin
Belediyelerin beyaz masaları var oralara danis

Arkadaşım yazdıklarınızı okuyunca çok üzüldüm, gerçekten çok üzüldüm..Sizinkisi çetin bir imtihan olmuş..Sizinde belirttiğiniz gibi sanırım anneniz yaşadığı sorunlardan dolayı sarsıntılı bir hayat geçirmiş ve sorunlu bir psikoloji...Kolay değil hiç değil..Annenizde dedenizin yanına yerleşmiş olmanın, tek çocuk ile onun eline bakıyor olmanın verdiği huzursuzluk olabilir.Ve bunuda size yansıtmış babasına yansıtamadığı için, lakin sizin hiç bir suçunuz yok anlattıklarınıza bakınca bı anlamda anneniz destek olması gereken yerde size daha bir yüklenmiş yanlış çok yanlış...İstanbul'da bulunsaydım emin olun elimden gelen yardımı yapmaya çalışırdım ancak orası ile herhangi bir bağlantım yok..umarım sizinle ilgilenen arkadaşlarım olacaktır

çok teşekkür ederim Allah razı olsun bende öyle umuyorum yediremiyorum kendime şu an internet cafedeyim buralarda inşallah çıkar bir arkadaş ya da büyüğümüz

a.selam
Rabbim yardımcın olsun kardeşim.
Kardeşim bir camiye git birileri gelip seni bulacak inş...

Kardeşim, hayat hikayeniz; çektiğiniz ızdıraplar, yüreğimize kor gibi düştü;
Allah daima yardımcınız olsun. Bu imtihanları;
Allah'a yönelmekten geri durmamakla; güzel bir şekilde verdiğinizi düşünüyorum.
Bundan sonrası için de Allah yardım edecektir, O; kendisine sığınanı boş çevirmez.
Yeter ki siz, haramlardan uzak durmak hususunda niyetinizi sağlam tutun kardeşim.

Bana anlatılan yaşanmış bir hikayede; aynı sizin durumunuzdaki bir delikanlı,
evden ayrılmak zorunda kalmış (o da üvey babadan çekiyormuş).
Sonra Allah'ın o kadar yardımlarını görmüş ki; buradan anlatsam uzun sürer.
''Hasbunallahi ve ni'mel vekil'' Allah bize yeter. O, ne güzel dost ve ne güzel bir vekildir, duasını sıkça okuyalım, Allah yar ve yardımcınız olsun.

Ya bişey sorucam
Annenle baban ayrılmış olabilir de baban nerde
Neden sana destek çıkmıyor
Babannen amcan halan falan yok mu

Kardesim allah yardimcin olsun ben corluda yasadim oraya gitmeni tavsiye ederim kucuk ist. derler bende oraya calismaya gittim corluda is imkanlari oldukca cok istanbul gibi bir yer degil corluya esenlerden metro truzimle 15 tl ile gdeblirsin ist. tandigim amca musvetteleri var ama onlari ben bile kbl edemiyorum ins kardesim sabrin sonu selamet ins guzel gunler gunesli gnler gorursun

arkadaşlar cemaat evlerine nasıl ulaşabilirim peki istanbul da bildiğiniz bir yer varsa telefonuma mesaj atabilir mi

Fem dershanesine git yada hugem di galiba bu 2dershanye sor yadmci olurlar umarim