"SİZE KUR'AN-I KERİM YETMİYOR MU..? Denilerek
yasaklanmış. Bu yasak ilk dört halife zamanında devam etmiş"

hadislerin yazımı önceden yasaklanmış olsa da sonrasında yine serbest bırakılmıştır bizzet Rasulullah(sav) tarafından.

"KUR'ANA VE AKLA UYGUN İSE..."
dediğim şey bu işte,binlerce akıl ile binlerce farklı yol çıkıyor.Kuran tek başına ele alındığında içine herkes kendi içtihadını katıyor ve sonuç birbirinden farklı itikad mezheplerine çıkıyor.sünnet-hadis hakkında forumda bilgilendirici güzel şeyler var inşallah okursunuz.zira sünneti kabul eden ve etmeyen kişiler kağıt üzerinde aynı dine mensup olsalar da içerik,inanç esasları ve uygulama olarak ASLA aynı dinden değildirler.

"Hz. Ömer gizli yazılmış hadisleri toplatıp yaktırmazdı...."

buna inaniyisun da,niye hadislerin yazılıp ulaştırıldığına inanmiyisun daa,diye sorarlar dediğin hadise kuran da geçmiyor,kurandan başka güvenilir kaynak yok mantığıyla bunu da reddetmeniz gerekmiyor mu?

akıl farklı şeyler üretebilir,ayetler tevil edilerek kelimelerin anlamları iptal edilerek yahut yeni fikirlerle onlarca mezhep çıkmıştır.

sahih hadislere bakıyoruz zaten ve hadislerin yazılmasını da bizzat Rasulullah Muhammed(sav)'in emrettiğini görüyoruz,

mezhepler konusuna gelirsek,

senin bahsettiğin fıkhi mezheplerdir.itikadi olarak bahsettiğin 4 mezhep aynı itikada sahiptir.ufak ayrıntılar dışında birbirlerini kabul ederler.fakat mutezili,cehmiye,rafiziyye,kaderiyye gibi onlarca sapık itikadi mezhep vardır.

Akıl ve mantık(!)... kişisel aklın sığlığını kabul etmeyip aklı nakilden büyük görmek...

""Yaz! Nefsim elinde olan Allah'a yemin ederim ki, buradan haktan başka bir şey çıkmaz"
Ebû Dâvûd, ilim 13; Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, 2/162; Dârimî, mukaddime 43; el-Hâkim, el-Müstedrek, 1/186-187.

gerçi durun,sizin hadis kriterleriniz size uymasıydı sadece.Kimden geldiğinin bir önemi yoktu pardon gereksiz mesaj yazmış oldum afedersiniz! "akidede sünnetin yeri" başlığını oku,inşallah hidayet bulursun.

Konuya katkı saglayan herkese tesekkur ediyorum. Allah razi olsun.
Benim arastirmamda aklima yatan, makul buldugum kisimlar da bunlardir.

Dînimizde haramlar açık bir dil ile, net bir şekilde hep beyan edilmiştir. Çalgılı veya çalgısız söylenen mûsikî yeni bir icat da değildir. Kur’ân âyetleri indiği günlerde mûsikî çalınıp söyleniyordu. Bizim Rabbimiz ise, kesinlikle unutkan değildir.1 Cenâb-ı Hak;

“Kaçınılmaz bir ihtiyaçla karşı karşıya kalmanız dışında, Allah size haram kıldıklarını ayrı ayrı açıklamıştır.”2

buyurur. Allah Resûlü de (asm) bir hadislerinde:

“Allah’ın, kitabında helâl kıldığı helâl; haram kıldığı ise haramdır. Hakkında sustuğu da muaftır. Allah’tan onun affının kabulünü isteyin. Zira Allah bir şeyi unutacak değildir.”3

Her şeyden önce, yalın ve katıksız olarak eğlence, şarkı, türkü ve oyunlar, içlerinde haram unsur olmamak şartıyla mubahtırlar. Peygamber Efendimiz (asm) oynayan bir gurup Habeşliye rastlayınca onları takdir ettikten sonra şöyle buyuruyor:

“Yahudiler ve Hristiyanlar bilsinler ki, bizim dinimizde genişlik vardır.”5

Cenâb-ı Hak Müslüman hanımlara şöyle emrediyor:

“Allah’tan korkarsanız, yabancılarla edâlı ve câzibeli konuşmayın. Yoksa kalbinde fesat bulunan kimse kötü şeyler ümit eder. Dâima ciddî ve ağır başlı söz söyleyin.”12

Müzikte kadın sesini değerlendirirken bu âyeti temel taşı olarak elimizde tutacağız. Çünkü bu âyet Müslüman kadının sesinin yabancılara göre konumunu nazara veriyor ve Müslüman kadına bir ses sınırı çiziyor. Allah’tan korkan Müslüman kadın yabancılarla konuşurken bu ses sınırının içinde kalacak ve belirtilen kırmızı ışığı geçmeyecek. Buradaki kırmızı ışığı Kur’ân-ı Kerîm, “felâ tehda’ne bi’l-kavl” sözüyle ifâde eder. “tehda’ne” “hade’a” fiilinden geliyor. “Hade’a” tevâzu gösterdi, eğildi, itaat etti, yumuşak oldu, boyun eğdi, inkıyâd etti demektir. Bu âyete göre Müslüman kadın yabancılara boyun eğercesine, yabancıların çirkin arzûlarına itaat edercesine, onların önünde eğilircesine sözlerini yumuşatmamalı, “özel çağrı” anlamı içeren bir edâ ve cilve ile konuşmamalı, sözlerine ilâve bir câzibe katmamalıdır. Kur’ân bunu yasaklıyor. Kur’ân’ın kırmızı çizgisi budur. Müslüman kadın bu çizgiyi geçmemelidir. Çünkü Kur’ân’a göre böyle konuşmak, kalbinde hastalık bulunan kimseyi umutlandırma riski taşıyor.

Kur’ân’a göre gerektiğinde kadın yabancılarla elbet konuşacak. Fakat şu ölçülerle Kur’ân diyor ki: “Kulne kavlen ma’rûfâ” yani, “iyi, düzgün, doğru, ciddî, ağırbaşlı, vakûr, edâsız, cilvesiz, itaatsiz, art niyetsiz, Allah nasıl bir ses verdiyse o sesi düzgünce çıkararak konuşun.”

Söylenmesi, yayınlaması ve dinlenmesi mubah olan müzik parçasında aşağıdaki özellikler bulunmalıdır:

1. Müziğin sözleri ve klibi yetîmâne hüzünleri işlememelidir.

2. Müziğin sözleri ve klibi şehveti ve nefsânî arzûları tahrik edici olmamalıdır.

3. Müziğin sözleri ve klibi kötülüğü teşvik edici olmamalıdır.

4. Müziğin sözleri ve klibi İslâm’ın haram kıldığı bir şeyi övücü olmamalıdır.

5. Müziğin sözleri gıybet, iftira, dedikodu, vb,.. başkası hakkında hoş olmayan, başkasını hicveden ve kötüleyen sözler ihtiva etmemelidir.

6. Müziğin sözleri ve klibi kin, intikam, düşmanlık, haset, kıskançlık, adâvet ve nifak tohumları ekmemelidir.

7. Şarkıyı ve türküyü okuyan kimse, müziğinde sesini yumuşatarak, edâ ve cilve yaparak, karşı cinsin kötü arzûlarına itaat edeceğini çağrıştıran bir müzikal, müzik sözü ve ses tonu kullanmaktan kaçınmalıdır.

8. Şarkının sözleri mubah, söyleyiş tarzı mubah, klibi mubah, söylenme veya dinlenme ortamı mubah olmalıdır.

Bütün bunlar gösteriyor ki çalgı aleti çalmak haram değildir; ancak kullanıldığı yere ve duruma göre helal ve haramlık kazanır.


Bedîüzzaman’ın müzikle ilgili görüşlerini açmak gerekirse:

- Ulvî hüzünleri ve Rabbanî aşkları canlandıran müzik menduptur, helâldir, dinlenir.
- Yetîmâne hüzünleri ve nefsanî şehevatı tahrik eden müzik haramdır, dinlenmez.
- Şeriatın tayin etmediği kısım ise, dinleyenin ruhuna ve vicdanına yaptığı tesire göre hüküm alır.24

Eğer dinleyende yetîmâne hüzünler veya şehevî hisler uyandırıyorsa, haramdır. Eğer dinleyende yetîmâne hüzünler veya şehevî hisler uyandırmıyor; bilâkis, dinleyen kulağına gelen müziği ulvî biçimde –İmam-ı Gazâlî’nin de işâret ettiği şekilde istiârelerle- yorumlayabiliyorsa helâldir ve mubahtır.

Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz: Müziğe, kayıtsız şartsız “haram” veya kayıtsız şartsız “helâl” demek mümkün değildir. Bedîüzzaman Hazretlerinin müzik dinleme ölçüsü olabilecek biçimde,

“Beşer hakikate muhtaç olduğu gibi, bazı keyifli hevesâta da ihtiyacı var. Fakat bu keyifli hevesât, beşte birisi olmalı.”25

*** Bazi sartlari saglamak kosuluyla haram olmadigi sonucuna vardim.
Bu benim sahsi gorusum aksini iddia eden varsa tartismaya acigim, aklimizda soru isareti kalmasin..en dogru hukmu verelim..