![[Resim: hqdefault.jpg]](https://i.ytimg.com/vi/ZIfepjFIoSI/hqdefault.jpg)
SANMA ÖLÜM SENDEN GEÇER...
Kalp gözüyle şu âleme bakmayı bilmez beşere
Şükre sebep musibetler, câna cefâ, çile gelir.
Sitem katar her söyleme, satar birgün hayrı şere
Dilde diner nedâmetler; kul, isyâna bile gelir.
Oysa, bilse insanoğlu, neler gizler şu kâinât
Af diler, hem, boyun büker; nankörlükte etmez inat
Hakikati görmek ise gerçek niyet, asıl murat
Balarısı rehber olur, kanat çırpar güle gelir.
Gönül denen nazargâhta, inkâr cürmü habis bir ur
Dudak büküp, küçümseme; deme sakın "küçük kusur"
Aklı olan haddi aşmaz, kibire hiç dayanmaz sur
Her "ben" demek yıkar bendi, sevapların sele gelir!
Bazen mevsim kışa döner; aman vermez ayaz, dolu
Basirete perde iner; bir is kaplar sağı solu
Telaş etme, kaybolmazsın; Velî kokar ANADOLU!
Derviş Yunus mihmân olur, sarı çiçek dile gelir.
Bir nutfeden yaratıldık, indik amel pazarına
Sen de birgün baş eğecek, gireceksin mezarına
Âbid, zâkir koşar iken vuslat vakti gülzârına
Münkîr mahzûn, mahcûb, yaslı; acınacak hâle gelir.
Ağustosun yaz güneşi sitemkâra sebep harken
Gâfil olma mutlak sondan, henüz daha vakit varken
Düşün ve bil, "vazifen ne?" tende cânın sana yârken
Sanma ölüm senden geçer, hep komşuna, ele gelir!
Mecit AKTÜRK
