SAİT FAİK’İN EN ACIKLI HİKÂYESİ
Sait Faik’in, yakalandığı siroz hastalığının tedavisi için Fransa’ya gitmesi gerekir ama döviz bulamaz. Bunun üzerine milletvekili/Bakan olan dostu öykücü Samet Ağaoğlu’na bir mektup yazar:
“Sana işim düşünce mektup yazdığım için üzülmüyor değilim. Mesele şu kardeşim: Bir müddetten beri karaciğerimden hastayım. Köpoğlusu ne geçiyor, ne iyileşiyor. Birkaç kuruş param var. Fransa’ya gitmek istiyorum. Bunu hem sıhhatim hem de yazı yazabilmem için istiyorum.
Şimdi kardeşim, senden ricam şu, tabii mümkünse: Bana 2000 lira mukabilinde döviz verebilir misin? Ben karaborsa filan bilmem. Bir muharrire de bilmem döviz verirler mi? Belki verirler ama beni muharrir de saymadılar. Pasaport aldım, bir türlü muharrir yazdıramadım. Bir yerden bir kâğıt getirmelisin dediler. Gazeteler vermediler. Bunun üzerine pasaportumuzun sanat hanesine “Sans prohession”u (mesleksiz) oturttular. İşte sana bizim son hikâyemiz. Sana muvaffakiyetler. Sait Faik.”

Daha nice "mesleksiz" etiketli münevver var yurdumuzda.
İnşallah düzelecek umutluyuz.