KORO
Ey dilim yardım et bu şarkı uzun!...
Sırtımdaki yaralar da, bedenim üstünde buzun
Ve kaymakta son yokuşu ve acı verir bedenime hızla tuzun yakar onca eşilen deşiklerimi
Gölgesi dağlara kazındı ruzun manzumu mazlum dinledi.
VERSE 2
Vekili kendini asamamışların dokunulmaz abideleri, tonlarca ses telinin işlevsizliği, yatakta inleyen nağmeleri, yürütülemeyen işlerin sonunda yürüye bilir mi ileri cennetim? Merak etme ben sana kenetim!... Bu yaşıma kadar o sandığa bir reyimle girmedim. İnsanı insan yapan düşünce, hür demokratik bir sahne, burası ülke, ben vatandaş, düşünebilirim pek tabii ki. Dilime morfin etki etmez, kalemim sinsi, suçlu ellerim. Ben rap'erken boşalırım, sizi teperken yokuşa çıkarım (küheylan!...)Dilim sert, rapim mert o kadar
*hissettiğin hissiyatı yazarsan harbisin!